О природе
هر که در زنجیر آن مشکین سلاسل ماند ماندعقده ای کز پیچ و تاب زلف در دل ماندماند
Газель 2464از غبار خط دهان تنگ او پوشیده مانددیدنی نادیده و نادیدنی در دیده ماند
Газель 2466از هجوم اشک دل در چشم خونپالا نمانددر قفس از جوش گل از بهر بلبل جا نماند
Газель 2468حیف کز آیینه رویان پاکدامانی نماندچشم شرم آلود و روی گوهرافشانی نماند
Газель 2469آبها آیینه سرو خرامان تواندبادها مشاطه زلف پریشان تواند
Газель 2470اهل همت بحر را از خار و خس پل بسته اندگوشه دامان به دامان توکل بسته اند
Газель 2471خاکسارانی که همت بر تحمل بسته انددست رستم را به تدبیر تنزل بسته اند
Газель 2474ناله ای گیراتر از چنگ عقابم داده اندگریه ای سوزانتر از اشک کبابم داده اند
Газель 2477ساده لوحانی که درد خود به درمان داده انددامن یوسف زدست از مکر اخوان داده اند
Газель 248از ملامتگر نیندیشد دل افگار ماشور محشر خنده کبکی است در کهسار ما
Газель 2480خندهات را چاشنی از شیر و شکّر کردهاندپستهات را خوشنمک از شور محشر کردهاند
Газель 2481گوشهگیرانی که رو در خلوت دل کردهاندرشته جان را خلاص از مهره گِل کردهاند
Газель 2484وقت جمعی خوش که دفتر را در آب افکنده اندمهر گل از دوربینی بر گلاب افکنده اند
Газель 2485از لبش آنها که خود را در شراب افکنده اندخویش را از آب حیوان در سراب افکنده اند
Газель 2487دوربینانی که در پرداز دل کوشیدهاندچهره صبح قیامت را همین جا دیدهاند
Газель 2488تنپرستانی که در تضییع آب و دانهانددر ریاض آفرینش سبزه بیگانهاند
Газель 2493در سر پرشور ما تا رنگ سودا ریختندلاله ها پیمانه خود را به صحرا ریختند
Газель 2494خانه آرایان ز تعمیر درون غافل شدنداصلشان چون بود از گل، خرج آب و گل شدند
Газель 2495لاله ها از پرتو رخسار او گلگون شدندسروها از نسبت بالای او موزون شدند
Газель 2499ناله ممکن نیست از دلهای پرخون سرزندچون شود لبریز جام، از وی صدا چون سرزند
Газель 2501نه همین بر قلب ایمان یا دل ما میزنددزد خال او شبی خود را به صد جا میزند
Газель 2502در گلستانی که بلبل جوش غیرت می زندباغبان در سایه گل خواب راحت می زند
Газель 2504هرکه دامن بر میان در چیدن گل میزندآستین بر شعله آواز بلبل میزند
Газель 2506چون ز تاب می رخت بر لاله پهلو میزندغنچه در پیش گل روی تو زانو میزند
Теги расставлены автоматически по ключевым словам и уточняются редакторами.