Çəkinmə, gül!
Çəkinmə, gül! O lətif, incə, nazlı qəhqəhələrSimaxi-ruhumu öpdükcə məsti-zevq olurum.Şaqır-şaqır ötüşündən, ey əndəlibi-səhər!Bir etila duyarım, başqa bir səfa bulurum.
Nədən şəfəqli bulutcuqlar öylə çöhrəndəBir ehtizaz ilə nəşr eyləməkdə şəbnəmlər?Günəş gülər, bulut ağlarsa, ey mələkxəndə,Səmadə qevsi-qüzehlər saçar təbəssümlər.
Bütün bir ömrə bərabərdir öylə hər gülüşün,Bilirmisin, gözəlim, ah, sən nə afətsin!?Bu abü tab ilə bir mevceyi-lətafətsin.
Çəkinmə, gül! Ləbi-ləlin həyatı güldürsün;Şu halə qarşı bütün bənliyim qalır məbhut,Baq, iştə heykəli-camid qadar əsiri-sükut...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/cavid-cekinme-gul
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Hər qulun cihanda bir pənahı var,Hər əhli-halın bir qibləgahı var,
Bilməm kimə?Çocuqluğumda eşitmişdim eşqin atəşi var,Diyordular ki, o hər hanki qəlbə düşsə yaqar.
Bir qızın son fəryadı, yaxud zindan guşəsindən bir səsYürəkdə qaldı məramım, duyulmaz oldu səsim,Gözümdə qalmadı nur, ah, iştə son nəfəsim!..
Bir rəsm qarşısındaHəzin bir çöhrə, bayğın bir nəzər, suzişli bir mənzər.Geniş bir cəbhə, ülvi bir zəka, düşgüncə bir sima.
Стихи других поэтов · О природе
شمع فلک را ز صفر سفره نهاد آسمان
GəlinSaldı ol qönçə dəhanın məni sevdaya gəlin,Necə ki gül yanağı bülbülü qovğaya gəlin,
Əş'ari-pərişan, yaxud solğun çiçəklərDəryadə kəfü mövceyi-cuşan pərişan,Qə'rindəki əsdafi-dürəfşan pərişan.
DeyərsənHasan əmi, bir Allahın eşqinə,Mənim ərzim o canana deyərsən.