Dördüncü pərdə
Страница 3 из 3 · 67%
Söylə bir parça da, lütfən, nə olur?
Xəyyam
Söylə, gəlsin bana eşqinlə qürur. Sevda
(oqur)
“Bir gün dedi gül bülbülə: bən böylə gözəlkən Zevq almada hər kəs nə için əşki-tərimdən? Bülbül dedi: dünyada o kimdir gülə bir gün, Yıllarca zəbun etməyə şən könlünü şivən!” Bu sırada ağaclar arasında bir bülbül ötər.
Məlikşah
İştə, bülbülləri inlətdi səsin.
XacəNizam
Sözlərindən yenə Sevda bədbin.
Sevda
Söylənən şe’ri yaratmış Xəyyam,
Könlüm ancaq alır ondan ilham.
Saqiyə şərbət gətirir. Təpsini qapı yanında iskəmlə üzərində qoyub içəri girər, bir
qədəh daha gətirər. Sabbah qapı arasında görünür, Xacə Nizamın qədəhinə zəhər
qatar. Geri dönən Saqiyəyə
Sabbah
Bu qədəh, söylə, kimindir əcəba?
Saqiyə
Baş vəzirin... Niyə sordun?
Sabbah
Olur a...
(Şübhəli baqışla uzaqlaşan Saqiyəni süzüb yanında
duran Əbu Tahirə)
Dur, bizim Xacə bulur şimdi cəza.
ƏbuTahir
(şaşqın)
Nə imiş?
Sabbah
Sonra duyarsın, sonra...
XacəNizam
(qədəhi alar)
Buzlu şərbətmi? Xayır, bən içəməm.
Sevda
(onunkunu alıb önündəki qədəhi ona verir)
Bunda buz yoq, alınız.
Onlar şərbət, Xəyyam şərab içər.
Sabbah
(Sevdaya işarətlə)
Vay, sərsəm!..
Şimdi bir anda o gül yüz solacaq,
Solacaq, inləyərək məhv olacaq.
ƏbuTahir
Niçin, anlat? Sabbah
Var o şərbətdə zəhir.
ƏbuTahir
Ona qıymaqmı olur?
Sabbah
Fərqi nədir?!
Bəni öldürdü onun işvələri,
O da olsun, bəri gəl, haydı bəri.
Çəkilib gedərlər, bu sırada yerdəki dəsti bir tərəfə yuvarlanıb qırılır. Xəyyam acı
gülümsəyişlə göyə doğru.
Xəyyam
“Badə ibriqimi qırdın, ya Rəb!
Dərdimi başdan aşırdın, ya Rəb!
Bən mey içdimsə, əcaib bir hal,
Məst olub sənmi şaşırdın, ya Rəb”.
Məlikşah
(Sevdaya)
Dinləmək istiyoruz bir də səni.
Sevda ağır hallar keçirir, qədəhi alıb yoqlar.
Sevda
Bu qədəh, iştə, xərab etdi bəni,
Gəmirir köksümü binlərcə böcək
Həpsi atəşli zəhər püskürəcək...
Xəyyam Sevdanın başının əllərinə alır. Xəyyam
Ah, nədən söndü səadət günəşi.
XacəNizam
(ətrafa)
Bən əminim, bu da Sabbahın işi.
Xəyyam
Nazlı Sevda! Sana kim qıydı, gülüm?
İlk baharında nə layiq bu ölüm?
Söylə, ey sevgili, eşsiz diləyim.
Kim zəhər qatdı gülər ömrünə, kim?!
(Ağlar)
Saqiyə
Onlar... onlar...
XacəNizam
(təlaşla)
Nə dedin?
Saqiyə
Ah, onlar...
(Yan odayı göstərirkən zəlzələ başlar, Saqiyə yıqılır, bağça kənarında
görünən çardağın bir qismi parçalanıb düşər)
Məlikşah
Bu nə dəhşət, köpürür tufanlar?!
(Ətrafda qarğaşalıq və cığlıq qopar) XacəNizam
İştə hər yanda böyük vəlvələ var.
Qomşuqızlar
(bağçada qaçışaraq)
Ah, aman zəlzələ var, zəlzələ var.
Son sözlər təkrar olur, məclisə pərişanlıq gəlir.
Xəyyam
(kinli və acı fəryadla cənazəyə)
Qalq, oyan!.. Ah, niyə susdun, gözəlim?!
Həp təbiət, bəşəriyyət zalim...
Söylə, kimdən diləyim bən imdad?..
Həp təbiət, bəşəriyyət cəllad!..
Pərdə
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/cavid-xeyyam-dorduncu-perde
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Sevimli, nəşəli, dörd-beş yaşında bir sarışın,Mələk baxışlı, gözəl bir qız iştə oynayaraq
Çoban türküsüAçmasın çiçəklər, gülməsin güllər,Ötüşməsin şirin dilli bülbüllər,
Dəniz pərisiHər tərəf nəşədar, hər yer şən...Yenə hər şeydə bir təravət var.
Dəniz tamaşasıGünəş qürub ediyor; göy... mühitimiz gömgöy...Göz işlədikcə könül uçmaq üzrə çırpınıyor,