Nənəm
Oğul, qızpərvazlanıb uçdu,şəhərə köçdü.Quşlar qayıdır baharda;doğulduğu yurdainsan qayıtmağı xoşlamır.Əlacı olandaheç nəyi qayıdıbtəzədən başlamır.Nənəm kənddədi,demirəm yaşıyır,hələ nəfəsi var nənəmin.Bir dəstə oğlu, qızıdüzün-düzün nəvəsi var nənəmin.Məhləyə burulancığırı da qaçıb, yox olub.Doqqazının basdırmasıyorulub yıxılıb,Doqqazında otdizə çıxıb.Nənəmin təkliyiyaprıxmış çəpərimizə çıxıb, –ağı deyir.Nənəmin təkliyidamını ot basmış,suvağı qopmuşev kimi inildəyir.Nənəmin canına yatmırşəhərdəki evlər,şəhərdəki su,balalarının şəhərdəki qayğısı.Gələn kimi azarlayır,kənd deyib zarıyır.Kənddə də təklik
Tavandan hörümçək torukimi sallanır.Təklikdən evin işığıgecə-gündüz yanır.Təklikdən evinpilləkəni sınıb.Bir dəstə oğul-qız anası nənəmyaşayır kənddətəkliyə sığınıb.Səhər – tək,axşam – tək;bir gecətəkliyin qolları üstəcan verəcək...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/fikret-qoca-nenem
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Uzun illər arzusun çəkdiyim,Getmə, bəri gəl, başına döndüyüm,
Verəli dil o qarə tellərə naşad olubamVerəli dil o qarə tellərə naşad olubam,Qanlı yaş cari edib, qəmlərə mötad olubam.
Mürəbbə: Nə fəğan eylərsən, ey dəli könülNə fəğan eylərsən, ey dəli könül,Dünya xublarının yoxdu vəfası.
Naz et, dedim gözələ, işvələr azdırNaz et, dedim gözələ, işvələr azdır,Baş açmadım oynundan onun, bu nə nazdır?