Münşiyi-qüdrət ki, çəkmiş xameyi-hikmətnigar,Səfheyi-əyyamə qılmış səbt vəsfi-hər diyar.

Büq’eyi-Bağdadın etmiş künyətin Darüs-səlamKim, ona təslimü təhsin edə hər kişvər ki, var.

Övliya bürci demiş vəsfin ki, xaki-əşrəfiBüq’ə-büq’ə övliya-üllahə olmuşdur məzar.

Həbbəza Bağdadi-xeyrəncam cəm’iyyətəsərKim, olubdur məzhəri-asari-feyzi-kirdigar.

Həm xilafət hökmünü, həm səltənət fərmanınıBundan etmiş aləmə cari-müruri-ruzigar.

Bundadır baqi nişani-mö’cizi-xeyrül-bəşər,Taqi-kəsra, nüsxeyi-mülki-müluki-kamkar.

Bundan olmuş höccəti-hökmi-xilafət müntəvi,Bundadır xaki-xilafətxizi-xətmi-çar yar.

Bunda bağlamış qəza şəmşirini sultani-Rum,Bunda salmış sayeyi-iqbal Şahi-zülfüqar.

Bunda qılmış sirri-həqq zahir şəhidi-Kərbəla,Bundadır təhqiqi-sidqü kizb üçün darül-iyar.

Bunda olmuş müntəşir feyzi İmami-Ə’zəmin,Bunda olmuş bəhreyi-elmi-şəriət intişar.

Bundadır Mə’rufə sərmənzil, Cüneydə cilvəgah,Bundadır Bəhlulə zənciri-cünun, Mənsurə dar.

Dəştin etmiş seyr min Hatəm kimi səhranişin,Şəhrin etmiş təxt min Nuşirəvantək şəhriyar.

Bunda olmuş seyti-ehsanü kərəm afaqgir,Bundan olmuş mə’dələt rəsmi şiya’ü iştihar.

Səhni-səhrasında min Leyliyü Məcnun cilvəgər,Kuhsari üzrə min Şirinü Xosrov badəxar.

Hər qəribə nazənin şəhrü vilayati vətən,Hər mizacə mö’tədil abü həvasi sazikar.

Türbəti-məqbuli bərrü facirə tə’sirbəxş,Xaki-paki-surəti hər ziynətə ayinədar.

Bu mücərrəbdir ki, bulmaz zülm bunda imtidad,Bu müqərrərdir ki, olmaz bunda zalim payidar.

Gərçi bir qaç gün fələk xeyli-bəla tə’yin edibQılmaq istərdi bu mülkün rəxti-eyşin tarümar,

Küfr müstəvli olub, qılmışdı islami zəbun,Cəhl istila bulub etmişdi əhli-elmi xar.

Tutdu dəsti-naleyi-məzlum dövran damənin,Saldı dudi-ahi-dil ayineyi-çərxə qübar.

Çərx filhal oldu ol rə’yi-qələtdən münfəil,Dövr filfövr oldu ol fikri-xətadən şərmsar.

Lütfi-İyzəd şamili-əhvali-əhli-fəqr olub,Qıldı feyzi-ədl ilə tədbiri-iczü inkisar.

Bayir olmuş mülkə tə’yin etdi me’mari-xirəd,Susamış gülzarə irsal etdi əbri-növbahar.

Badipayi-əzmi-kişvərgiri-aləmgərd ilə,Köhli-ə’yani-əcəm qıldıqda xaki-rəhgüzar,

Qıldı məşhuri-ərəb fəthi-əcəm tarixini,Gəldi Bürci-övliyayə padişahi-namidar.

Rövşən etdi ədldən hər guşəsində min çirağ,Cari etdi feyzdən hər mülkinə min cuyibar.

Ol şəhanşahi-fələktabe’ ki, vermiş dövlətiBəhrü bər hökmündə xirşidə livayi-zərnigar.

Həddi-zati iqtidari-mavərayi-rəsmi-əql,Rəsmi-feyzi-fitrəti mafövqi-həddi-iqtidar.

Fevz gülzarında bir sərsəbz nəxli-barvər,Feyz dəryasında bir pakizə dürri-şahivar.

Hər nə kim, aləm ona möhtac, ol ondan qəni,Hər nə onunla təfaxür xəlqə, ondan ona ar.

Mülki-istiğnadə feyzi-ne’mətindən layəzalXazini-gərdunə lazim səddi-babi-iftiqar.

Cilvəgahi-övci-iste’ladə vəhmindən müdam,Badipayi-xoşxürami çərxə bimi-e’tibar.

Padişahi-bəhrü bər Sultan Süleymani-vəli,Sərvəri-sahibnəzər, şahənşəhi-şəfqətşiar.

Ol nihali-gülşəni-dövlət ki, şaxi-gül kimiLütfü qəhrindən verir əhbabə gül, ə’dayə xar.

Hər cəhətdən zati-paki nöqteyi-pərgari-mülk,Hasil onda hər tərəf yümni-yəmin, yüsri-yəsar.

Baniyi-hikmət ki, ərkani-ənasirdən müdam,Çar divari-sərayi-sən’ət eylər üstüvar.

Salmadan kuhi-şükuhindən onun səngi-əsas,Hər bina zimnində istehkamə qılmaz e’tibar.

Yeddi əxtər kim, qəza əmrin sərəncam etməgəNaqətək qüdrət biyabanında çəkmişlər qətar,

Qət’i-rahi-Kə’beyi-məqsud edərlərsə nola,Ol qəzahökmü qədərfərmanə vermişlər məhar.

Münqəte’dir dəhrdən əsrində tədbiri-ümur,Mürtəfe’dir çərxdən dövründə təklifi-mədar.

Faş söylərlər ki, biz mə’zuliz əmrü nəhydən,Hakim oldur, ondadır fərman, onundur ixtiyar.

İstəsə gərdun gəzib ruyi-zəmini şərqü qərb,Nüsrəti-islam içün bulmaz onuntək şəhriyar.

Şər’ hifzində ətəmmi-mö’cizati-Müstəfa,Din zühurində şəriki-əcri-əshabi-kibar.

Olmasa mümkün fəzayi-ərseyi-ədlində seyr,Zülm edərdi dari-dünya əhlinə dünyayi dar.

Həq iki adil Süleyman hakim etmiş aləmə,Əvvəlü axir qılıb sirri-ədalət aşikar,

Ol Süleymanın şükuhi divə salmış rəstəxiz,Bu Süleyman səvləti küffari etmiş xakisar.

Ol Süleymana məhəlli-əzmdə məhmil həva,Bu Süleymanə zəmani-rəzmdə məhkum nar.

Aləmin vəsfin Süleyman mülki derlərsə nola,Çün Süleymandan Süleymanə qalıbdır yadigar.

Almağa qiymət verib yerdən qübari-dərgəhinÇərx tədbiri-ticarət eyləmiş leylü nəhar.

Ayü gündən keyl edib, xəlqi tutub şahid verir,Nurini peymanə-peymanə, alır ondan iyar.

Billah, ey dövlət ki, dərgahında məhrəmsən onun,Düşsə firsət, halim ol dərgahə ərz et zinhar.

Qılmışam tərtib səhni-sidqə min dürri-səna,Bulmazam rüxsət ki, dərgahə qılam bir-bir nisar.

Məndən ol qafil, ona mən ruzü şəb əhli-dua,Məndən ol fariq, ona mən müttəsil ümmidvar.

Ya Rəb, olmaz olamı axir bu dərdi-iştiyaq,Ya Rəb, olmaz olamı zail bu rənci-intizar?

Buldu aləm feyzi-amindən ilaci-dərdi-dil,Haşalillah kim, qala ancaq Füzuli dilfigar.

Var ümidim kim, ona həm ola şamil mərhəmət,Am olur, əlbəttə, feyzi-sayeyi-pərvərdigar.

Ta mədari-gərdişi-gərdun bulub imkani-dövr,Dəftəri-dövran edə hifzi-hesabi-həftü çar.

Həft əxtər edə əmri-padişahə inqiyad,Çar ünsür ola təb’i-padişahə sazikar.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О судьбе