خوب می دانم وفا از خود جفا از یار خودزآنکه او در کار خود خوبست و من در کار خود

Qoy cəfanı mən çəkim, olsun vəfa dildar ilə,Yaxşıdır dünyada hər kəs zövq edə bir kar ilə.

بگذر از آزارم ای بدخواه بر خود رحم کنور نه می سوزم ترا با آه آتشبار خود

Rəhm elə gəl halıma, zülm eyləməkdən əl götür,Od tutarsan yoxsa kim, bu ahi-atəşbar ilə.

برق آه آتشینم می گدازد سنگ رامی دهد بدخواه در آزار من آزار خود

Bərqi-ahimdən çıxan odlar əritmiş daşları,Incidir öz canın ol bimehr bu azar ilə.

من کیم تا افکند آن سرو بر من سایهکاش بگذارد مرا در سایه دیوار خود

Mən kiməm ki, başıma düşsün o sərvin sayəsi,Kaş kuyində olaydım sayeyi-divar ilə.

می کند هر لحظه روزم را سیاه از دود آهمی کشم صد آه هر دم از دل افکار خود

Xəstə könlümdən dəmadəm yüksəlir minlərcə ah,Zülmət olmuş ruzigarım bunca ahü zar ilə.

ای که از دست دلم هر دم شکایت می کنیگر نمی خواهی بر افشان طره طرار خود

Dəmbədəm gər istəmirsən ahü zarın könlümün,Örtmə gül rüxsarını ol türreyi-tərrar ilə.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. کرده ام اکرار جان دادن فضولی در رهشگر کشندم بر نخواهم گشت از اقرار خود

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Şövq ilə can verməyə kuyində iqrar etmişəm,Ey Füzuli, mən varam ölsəm də bu iqrar ilə.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви