گهی که بر گل روی تو چشم تر بگشایمهزار سیل ز خونابه جگر بگشایم

گهی که رخ بگشایی سزد که بهر تماشابهر سر مژه من دیده دگر بگشایم

هزار درد گره بسته در دل و نتوانمکز آن یکی بر آن سرو سیمبر بگشایم

ز بیم خوی تو بستم ره نظر ز جمالتببند راه جفا تازه نظر بگشایم

چو خانه تیره ز بختست ز آن چه سود که آن رابآه روزن و با موج اشک در بگشایم

بشمع وصل چو پروانه میل سوختنم هستاگر فراق گذارد که بال و پر بگشایم

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. فضولی از رخ خوبان سزد که چشم ببندمچه لازمست که بر خود در نظر بگشایم

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви