Meşələr
Bulud qaynayanda qaşının üstəGözündən yaş töküb, ağlar meşələr,Şimşək oynayanda başının üstdəYaşıl sinəsini dağlar meşələr.
Atıb qar donunu qış çəkiləndə,Çılpaq budaqlardan buz töküləndə,Qızıl gözlərilə bahar güləndə,Sellər, sular kimi çağlar meşələr.
Qədim şöhrətidir vətənin, elin,Ən böyük arzunun, eşqin, əməlin.Çiçək mövsümündə amansız yelinUğursuz yolunu bağlar meşələr.
Yarpaqlar dil açıb ötəndə pəsdən,Turaca yuvadır, marala məskən.Söyüdlə daranıb, düşməz həvəsdənPalıdla özünü yoxlar meşələr.
Düz çıxıb ilqara Hüseyn ArifDüşməyib kənara Hüseyn ArifDönsə bir çinara Hüseyn ArifOnu ömrü boyu saxlar meşələr.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/huseyn-arif-meseler
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О природе
"Vətən bağı" al-əlvandır,Yox içində xarı bülbül.
Gəraylı: Bir məst olmuş yağıya mənBir məst olmuş yağıya mən,Oldum yalvara yalvara
A.S.Puşkinin ölümünə Şərq poemasıНе предавая очей сну, сидел я в ночи и говорил сердцу: О родник жемчуга тайны!Что случилась, что соловей цветника твоего отстал от песен? Что случилось, что попугай красноречия твоего замолк?
GözəlimEy nəzakət çəməni içrə xüraman, gözəlim!Xubilik kişvərinin təxtinə sultan, gözəlim!