Sən həmişə mənimləsən, yaxud "Boy çiçəyi"
Страница 10 из 13 · 69%
Həsənzadə
Təşəkkür edirəm.
Nargilə
Oh... (Qışqırır). Mən sizdən təşəkkür istəmirəm, başa düşürsünüzmü, istəmirəm!..
Həsənzadə (zarafatyana)
Yavaşın, qulağım batdı...
Nargilə
Qoyun batsın...
Həsənzadə (eyni zarafatla)
Nə üçün? Axı onda sizin səsinizi eşitməzdim...
Nargilə
Yoxsa ki, eşitmək istəyirdiniz...
Həsənzadə
Mən sizin səsinizi həmişə... dünya durduqca eşitmək istərdim...
Nargilə
Bəsdirin... Bəsdirin... Mən belə ümumi... mücərrəd sözlər eşitmək istəmirəm. (Təmkinlə). İyirminci əsr qəti hərəkət tələb edir... Bildinizmi?! (Pauza. Sanki Həsənzadə qəflətən Çin səddi qarşısında qalır. Onun üzü birdən-birə sarsılmış, düşkün bir ifadə alır. Bəlkə o, ömründə ilk dəfə həyatının nə qədər kədərli olduğunu, ta uzaq üfüqlərinə qədər görür...) Nə oldu? Nə üçün susdunuz?
Həsənzadə (dərindən nəfəs alaraq)
Heç... Mən sizə qulaq asıram...
Nargilə
Mən sözümü dedim, eşitmədiniz?
Həsənzadə
Eşitdim...
Qısa pauza.
Nargilə
Yaxşı... Sağ olun...
Dəstəyi asır. Həsənzadə dəstəyi gözünün qabağına tutaraq ona uzun və ümidsiz bir nəzər salır və yerinə qoyur... Onun üzərinə düşən işıq sönür. Nargilə telefon aparatından aralanaraq otağın ortasında dayanır. Bayaqdan bəri əlində tutmuş olduğu redikülü qeyri-şüuri bir hərəkətlə qaldırıb baxır. Nəyi isə xatırlayır və ani əsəbi hərəkətlə onu kənara tullayır, sonra eyni qəzəblə plaşını, jaketini çıxarıb tullayaraq divana yıxılıb, əllərilə üzünü tutur. İşıq sönür. Digər işıq yananda Həsənzadə kağızları bir-bir oxuyub dərkənar yazır... Uzaqdan Rəşidin oxuduğu «Qaragilə» mahnısı eşidilir. Həsənzadə bir an əl saxlayaraq mahnıya qulaq asır. Sonra yenə işinə davam edir.
Birdən mahnı kəsilir.
Pauza. Fərəcov tələsik gəlir.
Fərəcov
Yo... yoldaş direktor... O... qız...
Həsənzadə (başını kəskin hərəkətlə qaldırır)
Hansı qız?
Fərəcov
O günü işə götürdüyümüz... Nargilə...
Həsənzadə
Hə, neyləyib?...
Fərəcov
İ...İ... indicə az qalmışdı Rəşidi öldürsün!..
Həsənzadə
Nə üçün?
Fərəcov
De... De... deyir, niyə oxuyursan... Rəşid də bi... bi... bilirsiniz, zarafatcıl oğlandı... De... deyir, sizin kimi qə...qəşəng qız da mahnıya daralarmı? Qız bayağıdı çilingərin bıçağını... götürüb düz oğlanın üzünə atasan!.. Ba... başını qaçırmasaydı... bi... bi... birtəhər olacaqdı...
Həsənzadə (sakit)
Sonra?
Fərəcov
Sonra da qız... yaman pərt oldu... Az qaldı ağlasın...
Həsənzadə
Bəs Rəşid nə dedi?
Fərəcov
Nə desin... Əvvəl bir xeyli durub baxdı... So... Sonra «bağışlayın, Nargilə xanım, – dedi. – Vaxta ki, mənim mahnım sizi bu dərəcədə əsəbiləşdirir, bir də ömrümdə oxumaram...» Çox... çox xatalı qızdı...
Pauza. Həsənzadə papiros çıxarıb yandırır.
Həsənzadə
Yaxşı, siz gedin... (Fərəcov çıxır. Həsənzadə qalxıb kabinetdə var-gəl edir. Telefon zəngi. Həsənzadə dəstəyi götürür.) Eşidirəm...
Telefon xəttinin o biri başında Nəzakət xanım görünür.
Nəzakət
Yəqin ki, danışanın kim olduğunu tanıdınız.
Həsənzadə
Tanıdım.
Nəzakət
Siz bizim söhbətimizi Nargiləyə demisiniz?
Həsənzadə
Xeyr, deməmişəm. Necə məgər?
Nəzakət
Xahiş edirəm deməyəsiniz... Son günlər o, tez-tez əsəbiləşir... Qorxuram...
Həsənzadə
Qorxmayın, heç nə olmaz.
Nəzakət
Mən sizin işinizə mane olmuram ki?
Həsənzadə
Xeyr. Mane olmursunuz.
Nəzakət
Srağagün sizinlə kobud danışdım...
Həsənzadə
Eybi yoxdur.
Nəzakət
O gündən bəri mən sizə kin bəsləyə bilmirəm. Sizin səsinizdə elə bir doğruluq, elə bir ürək yanğısı hiss edirdim ki...
Həsənzadə (səbirsiz halda)
Bu sözlər artıqdır...
Nəzakət
Siz məni məzəmmət eləməkdə haqlısınız. Mən qəddar və qorxaq olmuşam. (Qısa pauza). Ancaq... Doğrudanmı, mən ona qarşı analıq haqqımı itirmişəm?
Həsənzadə (sərt şəkildə)
Bilmirəm... Bəlkə də, itirməmisiniz...
Nəzakət
Onun ürəyi mənə qarşı buz kimi soyuqdur... O mənim onu yaddan çıxarmağımı tələb edir!.. Ancaq and içirəm ki, mən onu həmişə o üç uşağımın üçündən də çox istəmişəm.
Həsənzadə
Mən buna inanıram. Gəlin biz bir də bu barədə danışmayaq. «İstəmək» çox sürtülmüş sözdür.
Nəzakət (göz yaşları içində)
Bu dünyada mənim ən böyük arzum onun xoşbəxtliyi olmuşdur. Mən heç bir zaman ona gözünün üstündə qaşın var deməmişəm.
Həsənzadə (əsəbi halda onun sözünü kəsir)
İş də orasındadır ki, siz ona heç nə demirdiniz... Onun isə insanla danışmağa ehtiyacı var idi... Başa düşürsünüzmü, insanla?! Siz ana idiniz... Siz ona çox şey deyə bilərdiniz... (Qısa pauza. Bu sözlərlə sanki Həsənzadənin üzərindən ağır bir yük götürülür. Yavaş səslə). O, hələ insan həyatının isti-soyuğunu görməmişdi... Xudpəsənd deyildi. Qanadları hələ bərkiməmişdi. O özünə qarşı başqalarında qayğı, fədakarlıq görmək istəyirdi... (Qısa pauza). Lakin siz ərinizin yanında onunla danışmağa belə qorxurdunuz...
Nəzakət
Mən zəif bir qadın idim. Mən azad deyildim.
Həsənzadə
Nə üçün? Sizi zirzəmiyə salıb ağzınızı bağlamamışdılar ki?..
Nəzakət
Mən həmişə qorxu içindəydim.
Bu zaman Fərəc arxadan daxil olur. Nəzakətin son sözlərini eşidib ayaq saxlayır. Nəzakət onu görmür.
İndinin bu saatında da mən bütün ciddi-cəhdimə baxmayaraq, özümü onun əsarəti altında hiss edirəm.
Həsənzadə
Nə üçün? Bəyəm o sizi döyüb-incidirdi?
Nəzakət
Yox...
Həsənzadə
Bəlkə... Açıq danışdığım üçün üzr istəyirəm, bəlkə siz onu çox sevirsiniz?
Nəzakət (qəti)
Yox. Mən, sadəcə olaraq, qorxurdum. Mənə elə gəlirdi ki, əgər bu adam məni tərk edərsə, əlim yerdən, göydən üzülər!
Həsənzadə (əsəbi)
Çünki siz əsil həyatdan kənarda idiniz. Ölkə, xalq ağır günlər keçirdiyi halda, siz yalnız özünüzlə məşğul idiniz! Yalnız öz canınız üçün titrəyirdiniz! Əgər iş daha bərkə düşsəydi, bəlkə siz körpə qızınızı da atıb qaçardınız!
Nəzakət (qəzəblə)
Siz nə haqla bu cür sözlər deyirsiniz?
Həsənzadə
Nə üçün hirslənirsiniz? Siz ki, doğrudan da, onu atdınız!
Fərəc öskürür. Nəzakət diksinərək geri çevrilib onu görür. Qeyri-iradi bir hərəkətlə dəstəyi arxasında gizlədir.
Fərəc
Söhbət kimlə və nə haqqındadır? (Nəzakət iri-iri açılmış gözləri ilə ona baxıb durur. Fərəc eyni əda ilə təkrar edir). Söhbət kimlə və nə haqqındadır?
Nəzakət
Söhbət... Mənim qızım haqqındadır...
Fərəc
Trubkanı qoy yerinə!
Nəzakət (birdən təsəvvürəgəlməz bir qəzəblə)
Qoymuram!.. Bəsdir eybəcər kabus kimi məni gecə-gündüz təqib elədiyin! O mənim qızımdır! Onu mən doğmuşam! O mənim dünyada əvvəlinci və axırıncı dəfə sevdiyim bir adamın yadigarıdır!
Fərəc
Necə?
Nəzakət
Mən sənə nifrət edirəm!
Fərəc
Nifrət edirsən?
Nəzakət
Mən heç bir zaman səni istəməmişəm!..
Fərəc
Trubkanı qoy yerinə!
Nəzakət (dəstəyi ağzına daha da yaxın tutaraq)
Qoymuram! Neçə illərdi sən məni analıq hüququndan məhrum eləmisən! (Göz yaşları içində). Sən məni məcbur eləmisən öz qızımı onun doğma atasının evindən çıxarıb bayıra salım... Sən!..
Bu zaman Nargilə Həsənzadənin kabinetinə daxil olur. Həsənzadə dərhal dəstəyi yerinə qoyur. Nəzakət xanımla Fərəcin üzərinə düşən işıq sönür.
Nargilə
Deyin mənim haqq-hesabımı versinlər, daha zavodda işləmək istəmirəm.
Həsənzadə
Nə üçün? Rəşid ki, sizə söz verib bir də o mahnını oxumasın...
Nargilə
Mən onunla bir yerdə işləyə bilməyəcəyəm.
Həsənzadə
Axı nə üçün?
Nargilə (həyəcanla)
Çünki mən sizdən başqa heç kəsi sevmək istəmirəm!..
Həsənzadə (gülümsəyir, zarafatyana)
Heç kəsi sevmək istəmirsiniz, yoxsa sevmirsiniz?
Nargilə (Həsənzadəyə uzun və diqqətli bir nəzər salır)
Mən sizdən başqa heç kəsi sevmirəm və sevmək də istəmirəm. İndi aydındırmı?
Həsənzadə (üzü ciddi və kədərli ifadə alır. Güclə eşidilən yavaş səslə)
Aydındır!..
Bu zaman üç nəfər cavan işçi daxil olur.
Birinci işçi (Nargiləyə)
Doğrusu, biz sizdən heylə hərəkət gözləmirdik.
İkinci işçi
Bəs adamda Rəşid kimi oğlana bıçaq atar?
Üçüncü işçi
Bəlkə, siz onu yaxşı tanımırsınız?.. Bütün zavod onun başına and içir...
Birinci işçi
Bu neçə ilin ərzində birinci dəfədir ki, bizim kollektivdə belə hadisə baş verir.
Nargilə (əsəbi halda)
Axı sizə nə dəxli var?
İkinci işçi
Necə yəni sizə nə dəxli var?
Həsənzadə
Nargilə xanım təzə gəldiyi zavod həyatı ilə yaxşı tanış deyil... (İşçiləri göstərərək). Bunlar Rəşidin yoldaşlarıdır. Bir briqadada işləyirlər. Ona görə də maraqlanırlar...
Birinci işçi
Bəlkə, o sizi təhqir eləyib?
Nargilə (acıqlı halda)
Yox!
Birinci işçi
Bəlkə onun mahnısı nəyi isə sizin yadınıza salıb?
Nargilə (özündən çıxaraq)
Siz burada mənə məhkəmə qurmağa gəlmisiniz, nədir?
Birinci işçi
Məhkəmə də qurmaq olar. Siz onu öldürə bilərdiniz!..
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ilyas-efendiyev-sen-hemise-menimlesen-yaxud-boy-ciceyi
Другие произведения автора
Sisyanovun qərargahı. General Sisyanov Şəki hakimi Səlimxan və üç nəfər əyanın müşayiətilə gələn İbrahim xanı təntənə və hörmətlə qarşılayır.*Sisyanov**
İyirmi birinci şəkilSisyanov böyük ipək çadırda tək var-gəl edir. Mayor Lisaneviç daxil olur.*Sisyanov**
İyirmi ikinci şəkilBöyük ipək çadır. İbrahim xan və Ağabəyim ağa.*İbrahim xan**
İyirmi üçüncü şəkilVanyanın evi. Vanya güzgü qabağında özünü keşiş qiyafəsinə salır. Haykanuş gəlir.*Haykanuş**
Стихи других поэтов
Edər hər qəmzədən məqtul yüz canı qara gözlər,Salıbdır mərdüm içrə gör nə qovğanı qara gözlər.
BilməyəOl deyil şair ki, şeirin ehtiramın bilməyə,Dəvayi-şeir eyləyə, amma məqamın bilməyə.
ÇayŞiveyi-əhli-zamanə bəzmi-qəndü çaydırKimsədə əndazə yox, hər kimsənə xudraydır
Yar məniBir söz ilə mən duzağa tutuldum,Bu qərib ellərdə yaxdı yar məni,