İlk şikar
Ovçunun dəftərindən
Dan yeri sökməmiş çıxıb ovlağa,Zağlı tüfəngimi çəkib ayağaÖzümü kolların içinə vurdum,Saatlar uzunu marıqda durdum.Nəhayət, rast gəlib bir şux ceyrana,Atıb sinəsini batırdım qana.O sıçrayıb göyə, uçuldu yerə;Yüyürdüm yanına mən birdən-birə.Solğun nəzərlərlə o məni süzdü,Dərdli baxışlarla qəlbimi üzdü.Gəldi xatirimə keçən həyatım,Öz gənclik aləmim, öz kainatım.Mənim də qəlbimi bir zaman beləBir gözəl ovladı nəzərləriylə.Mən də o gün həmin bu ceyran kimiBaxdım həsrət-həsrət nigaran kimi,Sinəmdə yer salıb o gündən bəriAmansız ovçunun yara izləri.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/memmed-rahim-ilk-sikar
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Ağır-ağır qalxıram pillələrlə yuxarı,Saralıb solmaqdadır ömrün axar-baxarı;
Meşə həsrətiƏzəmətli ağacdım, tufan kimi əsdilər,Bir gün məni kəsdilər.
Gül kimi bitməyirsənGözəl qız, nədən mənə etina etməyirsən,Neçin belə soyuqsan quzeydəki qar kimi?
O yanırdıŞair bahar çağındaQapadı gözlərini öz ana torpağında.