Anamıza ana deyən
Mərmərin canı olsaydı,Hər qəlpəsi qopan zaman,Ağrısından, acısından,Ovulardı, tökülərdi,Toza, çınqıla dönərdi.
Sən isə:Canlı mərmərsən.Qəlpə nədir,İrağ olsun, bir yanını qopartsalar,Nə uf! deyər,Nə də yolundan dönərsən.Təkcə çatılar qaşların,Bir az daha dərinləşərO ağıllı baxışların.Gənc alnına,Bir vaxtsız da qırış düşər,İztirabdan o da:Elə dərinləşər...Dərinləşər...Və bu qədər.
Ömrüm, günüm,Anamıza bir oğul da verdi illər.Oğul bildi səni ellər.
Mənsə elə düşünürəm:Hələ də sən –Anamıza ana deyən,Xalı üstə iməkləyən,Qumral saçlıO körpəsən.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/mirvarid-dilbazi-anamiza-ana-deyen
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Məni fikirli görsənDemə ki, bir qəmim var.
Ağlama, Sevdam, ağlamaAlim, yazıçı Mirzə İbrahimovun ölümünə*ağlayan qızı bəstəkar Sevda xanıma*
Kədərli şairlik yolunu seçdimBir təpə üstündə evimiz vardı,Baharda dövrəsi çiçək olardı.
HanıHanı o ürək ki, onu duyaydım,Hanı o nəğmə ki, ona uyaydım,