Хумам Табризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشمبدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم
Газель 153به معنی چون شود صورت مزینچو قصری باشد از خورشید روشن
Газель 159شیوهٔ مردان نباشد عشق پنهان باختنکمتر از پروانه نتوان بود در جان باختن
Газель 164ملامت میکند دشمن مرا در عشق ورزیدنبه چشم عاشقان باید جمال شاهدان دیدن
Газель 167ترک مه پیکر من تا که برفت از بر مندور از آن روی ندانم که چه شد بر سر من
Газель 169بر کف ماه نیکوان جام چو آفتاب بیننرگس نیم مست او گشته ز می خراب بین
Газель 171حدیث زلف و خال و چشم و ابرونگوید جز زبان عشق نیکو
Газель 184گفت از برای چیدن گل در چمن شدیاز مات شرم باد که پیمانشکن شدی
Газель 189ای نسیم سحری هیچ سر آن داریکز برای دل من روی به جانان آری
Газель 192معذورم اگر ورزم سودای چنین یاریای چشم ملامتگر بنگر به رخش باری
Газель 213ای آفتاب خوبان وی آیت الهیحسن تو را مسخر از ماه تا به ماهی
Мафрад 1درخت بخل ترا کس ز بیخ برنکندمگر که صرصر حمق تو بشکند آن را
Маснави 3پیشوا یار غار او صدیقآن رسیده به عالم تحقیق
Рубаи 4ای در سر زلف تو پریشانیهاخوی لب لعلت شکرافشانیها
Маснави 5چون عمر شد روان به دار سلامگشت عثمان خلیفة الاسلام
Рубаи 5ای دل که شدی در سر آن زلف به تابدر جایگه خوشی مکن جنگ و عتاب
Маснави 6چون به جای نبی علی بنشستاهل اسلام را قوی شد دست
Мафрад 7از دل خبر مپرس که بر وی چهها گذشتکاین سیل غم نخست به شهر شما گذشت
Рубаи 7گویند که هست بی نشان آب حیاتو اندر ظلمات است نهان آب حیات
Рубаи 11ای آنکه لبت آب حیات طرب استروی تو چو باده خرمی را سبب است
Газель 13ترکم زمی مغانه سرمستمیآمد و عقل رفته از دست
Маснави 15زنگییی زشت را ظریفی دیدگفت باید به ریش او خندید
Мафрад 16کو حیدر هاشمی و کو حاتم طیتا ماتم مردمی و مردی دارند
Газель 20حسنی که هست روی تو را بینهایت استخوب است گل ولی نمک اینجا به غایت است
Газель 23اینک آن روی مبارک که سزای نظر استمه چه باشد که ز خورشید بسی خوبتر است
Мафрад 27ملول شد دل ما در شب دراز فراقمگر طلوع کند آفتاب روز وصال
Рубаи 28چون خسته شد از منج لب شیرینتخونین شد از این غم دل صد مسکینت
Мафрад 29چه گویم و چه نویسم که زین سفر چه کشیدمز روزگار پیاپی بدیدم آنچه بدیدم
Мафрад 31ز چشم دوری و دل روز و شب ملازم توستامید هست که محروم هم نماند چشم
Газель 34یاری که رخش قبله صاحبنظران استچشم و دل مردم به جمالش نگران است