Ирадж Мирза · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ما که اطفال این دبستانیمهمه از خاک پاک ایرانیم
Кыта 82جز گه و گند و کثافت چیزیاندر این شهر ندیدم بنده
Кыта 84پر شد در و دیوار بَلَد از گل و از لایکو خاک که گویم به سَرَت ای بلدیّه
Кыта 87وه چه خوب آمدی صفا کردیچه عجب شد که یاد ما کردی
Касыда 1خواب دیدم که خدا بال و پری داده مرادر هوا قوّت سیر و سفری داده مرا
Кыта 1هر که آمد در این جهان ناچاررود از این جهان چه شَه چه گدا
Кыта 2شاه زاده ضیافَتی کردیکِافَت آوَرد مَر ضیایِ ترا
Рубаи 2هر وقت که دیدی غَضَبت رو آورداز یک تا صد شماره کن ای سرهمرد
Касыда 4حَسَبِ مرد هنرمند به فضلست و ادبشکر ایزد که مرا فضل و ادب گشته حَسَب
Маснави 7یکی خِرس بودست در جنگلیدَرَنده هَیُونی قوی هِیکلی
Рубаи 7آمد به چمن برفِ شگرفِ خنکیدر قور که دید همچو برفِ خنکی؟
Кыта 9سرگشته بانوان وَسَطِ آتشِ خِیامچون در میانِ آبْ نُقُوش ستارهها
Кыта 13به احترام به این سر نظر کنید ای خلقکه بی حیات ولی در حیات جاوید است
Касыда 16چو شاه بنند دل در جهان به رَشفِ ثُغُورچگونه یارد بستن کمر به حفظِ ثُغور
Касыда 20هر که را با سرِ زلفِ سیه افتد کارشچون سیه کاران آشفته بود بازارش
Касыда 24چونان شدم ضعیف که گر نه سخن کنمدر مجلسی ، کسی بنبیند که این منم
Касыда 35سخت است گرچه مرگِ پدر بر پسر همیهان ای پسر مخور غم از این بیشتر همی
Кыта 43ندانم از چه به هر جا که لفظ کار آیدردیف آن را فی الفور لفظ بار کنند
Кыта 44دلم به حال تو ای دوستدار ایران سوختکه چون تو شیر نری را در این کُنام کنند
Кыта 48قبض آقای کمال السلطنه استبایدش امضا کنی بسیار زود
Кыта 51نشسته بود فقیهی به صدر مجلس درسبجای لفظ عَن اندر کتاب خود من دید
Кыта 64دادم به مسیوهال خراسان راعیسی صفت گریختم از احمق
Кыта 71ناظم الدوله روز جمعۀ مامختصر دودی و دمی داریم
Кыта 76خسروا! گرچه فراموشی در طبع تو نیستاین سخن های دلاویز فراموش مکن
Касыда 14ساقیِ سیم بر بده ساغرکه جهان یافت رونقِ دیگر
Касыда 18بیضهام رنجور شد از بیضهات دور ای وزیرپرسشی کن گاهگاه از حالِ رنجور ای وزیر
Касыда 21ای بر کچلان دهر سرهنگحق حفظ کند سرِ تو از سنگ
Касыда 32به حکمِ آن که ز دل ها بُوَد به دل ها راهدلِ امیر ز سوزِ دلِ من است آگاه