Насими · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
کیست آن سرو که بر راه گذر میگذردنور چشم است که بر اهل نظر میگذرد
Газель 96مأوای غمت جز دل پردرد نباشدتشریف بلا جامه هر مرد نباشد
Газель 101ای که رخت به روشنی غیرت آفتاب شدخفته ز شرم مردمی چشم خوشت به خواب شد
Газель 106تا فضل خدا بر صفت ذات برآمدمطلوب میسر شد و حاجات برآمد
Газель 112تقلید روان از ره توحید بعیدندزان است که هرگز به حقیقت نرسیدند
Газель 113آنان که به تقلید مجرد گرویدنددورند ز حق، زان به حقیقت نرسیدند
Газель 119چشمی که جز مطالعه روی او کندآن به که بر جهان در منظر فرو کند
Газель 125عابدان حق سجود قبله رویت کنندعارفان حق از آن طوف سر کویت کنند
Газель 127دردمندان تو اندیشه درمان نکنندمستمندان غمت فکر سر و جان نکنند
Газель 148کفر زلفت گر نهد بر سر مرا یکبار بارنیست ایمانم اگر باشد مرا زان بار بار
Газель 155دلبری دارم بغایت شوخ چشم و فتنه گرچون کنم؟ شوخ است و با او برنمی آیم دگر
Газель 160بر سر کوی تو دارم سر سربازی بازصید شد مرغ ظفر، چون نکند بازی باز؟
Газель 163ای صورت جمالت بر لوح جان منقشهستم ز فکر زلفت آشفته و مشوش
Газель 166میکشد دل یک طرف خط تو کاکل یک طرفخال مشکین یک طرف زلف چو سنبل یک طرف
Газель 167صراحی میزند هردم انالحقبده ساقی می جام مروق
Газель 169تا شنیدم سخن فضل خدا در کپنکمست و مجنون شدهام بی سر و پا در کپنک
Газель 178صورت رحمان من آن روی نکو دانستهامچشمهٔ حیوان ز آب روی او دانستهام
Газель 185در خمارم ساقیا! جام جمی میبایدممحرم همدم ندارم، همدمی میبایدم
Газель 195شبی چون شمع می خواهم که پیش یار بنشینمولی آن روز دولت کو که با دلدار بنشینم
Газель 199چشم ما بینا به حق شد، ما به حق بینا شدیمصورت خود یافتیم آیینه اشیا شدیم
Газель 207ح ا ج یا خدای جهان!تو مکانی و نیست بی تو مکان
Газель 215طالب یار، اول او را یار میباید شدنبعد از آن با عشق او، در کار میباید شدن
Газель 221ای دل ار پختهٔ عشقی، طمعِ خام مکنهمدمِ باده شو و جز هوسِ جام مکن
Газель 231آن که ماه از شرم رویش بی نقاب آید برونوز گریبانش سحرگه آفتاب آید برون
Газель 236عشق اگر بازد کسی با روی دلداری چنینور سر اندازد کسی در پای عیاری چنین
Газель 239زلفت شب است ای سیمتن! رویت مه تابان در اوخط تو پرگاری که هست اندیشه سرگردان در او
Газель 240نگارا بیسر زلفت پریشانم، به جان توبه جز زلفت نمیخواهد دل و جانم، به جان تو
Газель 249ماییم دل ز عالم بر زلف یار بستهاز دست پرنگارش دل در نگار بسته
Газель 257تا بر اطراف سمن مشک ختن ریختهایدر گل آتش زدهای، آب سمن ریختهای
Газель 263گر شبی دولت به دستم زلف یار انداختیسایه اقبال بر من روزگار انداختی