Насими · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
گر شبی دولت به دستم زلف یار انداختیسایه اقبال بر من روزگار انداختی
Газель 268گر کنی قبله جان روی نگاری، باریور بری عمر به سر با غم یاری، باری
Газель 270گمان مبر که به صد جور و صد دل آزاریدل من از تو برنجد مگر به بیزاری
Газель 271ای بر دل پردردم هردم ز تو آزاریکی بود و کجا باشد مثل تو دل آزاری
Газель 274عاشقانت گرچه بسیارند، ما زانها یکیعارف روی تو کم یابند، کم چون ما یکی
Газель 290ببرد آرام و صبر از من پری پیکر دلاراییچه باشد چاره کارم؟ نمی دانم، دل آرایی
Касыда 3فتوت خلق و احسان است که هست آن احسن الحسنیفتوت راه مردان است چه در صورت چه در معنی
Маснави 1آن شه والای گرامی گهرواقف اسرار قضا و قدر
Маснави 2ای بی خبر از حقیقت خویش!از غصه بیش و کم دلت ریش
Рубаи 2ای وعده بسی داده و ناکرده وفااز اهل وفا نباشد این شیوه روا
Рубаи 5در عین علی سر الهی پیداستدر لام علی هوالعلی الاعلاست
Рубаи 22در دایره وجود موجود علی استو اندر دو جهان مقصد و مقصود علی است
Рубаи 23موصوف صفات قل هو الله علی استدر عالم معرفت شهنشاه علی است
Рубаи 25آن علم که از ذات خدا منفک نیستدر هستی او هیچ نبی را شک نیست
Рубаи 31حرفی است حقیقتی که ذاتش خوانندترکیب و کلام و هم صفاتش خوانند
Рубаи 34ای عشق تو کرده کشف اسرار وجودوز نقطه خاک بسته پرگار وجود
Рубаи 36آن دم که اجل برابر مرد شودآهش چو نسیم صبحدم سرد شود
Рубаи 37تا باب دلم به نقطه بی بگشودسر ازل و ابد مرا روی نمود
Рубаи 38رفتم به کنشت گبر و ترسا و یهودزیرا که عبادتگه رهبان تو بود
Рубаи 45بی درد دلی کسی به درمان نرسیدبی جذبه حق کسی به رحمان نرسید
Рубаи 49نقاش ازل چو نقش بندی آغازدر عالم جان کرد، شنید این آواز
Рубаи 57چون من ز صفت به ذات وصلت کردمترک ره هفتاد و دو ملت کردم
Рубаи 58من نور تو در جبه ازرق دیدموز نور تو چون نور تو مطلق دیدم
Рубаи 61من بوی تو از گل و سمن می شنومنام تو ز بلبل چمن می شنوم
Рубаи 65ای روی تو مصحف حیات دل و جانچون روی تو مصحفی کی آمد به جهان
Рубаи 66خورشید ازل بتافت از روزن تنتا چهره خود ببیند اندر روزن
Рубаи 68ای ختم همه امام گردیده چو نونخواهی شد از این عرصه عالم بیرون
Рубаи 70دلبر چو به تیغ دست می یازد بینبرخیز و بیا و بر سر پای نشین
Рубаи 72یاقوت لبا! لعل بدخشانی کو؟وان راحت روح و راح ریحانی کو؟
Рубаи 83ای آن که تو تن را به سفالی ننهیلب بر لب آن آب زلالی ننهی