Найир Табризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
سرخوشانی که شراب لب مستانه زدندسنک بر جام و خم و ساغر و پیمانه زدند
Другое стихотворение 49تعلیم او نکرد معلم حدیث عشقایکاشکی که من شدمی ترجمان دوست
Другое стихотворение 50همقطاران رفت ما ماندیم خاک کوی دوستدیگران را کعبه مقصد بود ما را روی دوست
Газель 50خون من جای می ار خورد لبش نوشش بادلیک عهد لبش امّید که در گوشش باد
Лаали-манзуме, глава 51از هوش جانگداز شد آب استخوان منآن ققنسم کز آتش خود سوخت جان من
Газель 52ساقی مجلس گشود زلف سمن سودمجلسیان پر کنید دامن مقصود
Лаали-манзуме, глава 55نسیم قدسی یکی گذر کنبه بارگاهی که لرزد آنجا
Другое стихотворение 57عکس تو تا بر آینۀ ساغر اوفتادعشاق را هوای می اندر سر اوفتاد
Газель 59خیل خیال تست که بر چشم ما رودیا تخت جم که بر سر مور از هوا رود
Газель 60مهل آن روی که از پرده پدیدار آیدترسم از چشم بد خلق به آزار آید
Другое стихотворение 61به سر زلف تو کز زلف تو سر مینکشمچه کنم نیست جز اینم سر سودای دگر
Газель 61ای قدت سرو، اگر سرو به رفتار آیدوی لبت غنچه، اگر غنچه به گفتار آید
Газель 64گر چونتو در آفاق جفار کار نباشدانصاف ز شوخی چو تو بسیار نباشد
Газель 66چه شدی کار من دلشده یکسر میشدیا تو سوی من و یا جان سوی تو بر میشد
Газель 67عنبرینموی تو ، بر طرف جبین میگذردیا ز گلزار ختا آهوی چین میگذرد
Газель 71خیز تا معتکف خانۀ خمار شویمسر به پیشش بسپاریم و سبکبار شویم
Другое стихотворение 72ساقیا ساغرِ دوشینه نَبُرد از هوشمباده پیش آر که مخمور در شراب دوشم
Другое стихотворение 73دفتر دانش ما اشگروان پاک بشستخیز تا از خط جانانه سودای طلبیم
Другое стихотворение 74ز هجر از پیش یار افغان نمیکردم چه میکردمغم دل شکوه با جانان نمیکردم چه میکردم
Газель 74اگر بلبل به دل داغی ز جور باغبان دارددر آتش من که با من نوگل من سرگران دارد
Газель 81عمری که بیتو ای مه نوشاد میرودسر داده خرمنی است که بر باد میرود
Другое стихотворение 82مزن تیر بر سینه ام ناتوانیکه دارم ولی ناتوان از جدائی
Газель 83تا سر کار تو با خانۀ خمار افتادراز سر بستۀ ما بر سر بازار افتاد
Газель 94نه سر سیحۀ زاهد نه چلیپای کشیشکفر زلف تو رها کرد مرا از همه کیش
Газель 96عاشق که رنج عشق نداند ز راحتشگو باز گیر رحل اقامت ز ساعتش
Газель 97جهان دریای خوناب است و ناپیداست پایانشالا ای آب جو بهراس از این دریا و طوفانش
Газель 100گفتم رقم کنم به تو حال دل ملولرشک آیدم که بر تو فتد دیدۀ رسول
Газель 108می بنالم که بسر وقت رسد صیادمنه من از تنگی دام است که در فریادم
Газель 109خیز تا معتکف خانه خمار شویمسر به پیشش بسپاریم و سبکبار شویم
Газель 120ساقی کناف بوالهوسان از پیاله کنکار مرا بدان لب میگون حواله کن