Аухади Марагаи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
دیگی که پار پختم چون ناتمام بودباز آمدم که پخته شود هر چه خام بود
Газель 334روز هجران آن نگار این بودمنتهای وصال یار این بود
Газель 335دوش بیروی تو باغ عیش را آبی نبودمرغ و ماهی خواب کردند و مرا خوابی نبود
Газель 339به سر زلف سیه دوش گره برزده بودخلق را آتش سوزنده به دل در زده بود
Газель 347آن فروغ دیده و آن راحت دل میرودرخت بردارید، همراهان، که محمل میرود
Газель 349ترا چه تحفه فرستم که دلپذیر شود؟مگر همین دل مسکین چو ناگزیر شود
Газель 355کو دیدهای که بیتو به خون تر نمیشود؟یا رخ که از فراق تو چون زر نمیشود؟
Газель 357بریدن حیفم آید بعد از آن عهدچنین رویی نشاید آن چنان عهد
Газель 360برین دل هر دم از هجر تو دیگرگونه خار آیدولی امید میدارم که روزی گل به بار آید
Газель 361سر زلف خود بگیری همه پیچ و خم برآیددل ریش من بکاوی همه درد و غم برآید
Газель 370دیریست که یار ما نمیآیدپیغام به کار ما نمیآید
Газель 382ما بغیر از یار اول کس نمیگیریم یاراختیار اولین یارست و کردیم اختیار
Газель 386از باده در فصل خزان افتان و خیزان نیکترور یار دلداری دهد خود چون بود زان نیکتر؟
Газель 394کاکل کافرانه بین، زیور گوش او نگرو آن مغلی مغولها بر سر و دوش او نگر
Газель 403صنما، بیتو مرا کار به جان آمده گیردلم از درد فراقت به فغان آمده گیر
Газель 411اگر نوبهاری ببینیم بازکه بر سبزه زاری نشینیم باز
Газель 412عنایتیست خدا را به حال ما امروزکه شد خجسته از آن چهره فال ما امروز
Газель 413گر تو گل چهره در آیی به چمن مست امروزما بدانیم که در باغ گلی هست امروز
Газель 428چنین که بسته شدم باز من به زلف چو بندشخلاص من متصور کجا شود ز کمندش؟
Газель 433دیده گر لایق آن نیست که منزل کنمشچارهای نیست به جز جای که در دل کنمش
Газель 435نیست عیب ار دوست میدارم منشبا چنان رویی که دارد دشمنش؟
Газель 438پستهٔ آن ماه مروارید گوشچون بخندد بشکند بازار نوش
Газель 442با یار بیوفا نتوان گفت حال خویشآن به که دم فرو کشم از قیل و قال خویش
Газель 445مردی به هوش بودم و خاطر بجای خویشناگاه در کمند تو رفتم به پای خویش
Газель 448ز حسن تو پیدا شد آیین عشقخرد را لبت کرد تلقین عشق
Газель 452که رساند به من شیفتهٔ مسکین حال؟خبری زان صنم ماهرخ مشکین خال
Газель 453گفتم: ز درد عشق تو گشتم چنین به حالگفتا: منم دوای تو از درد من منال
Газель 455نگفتم: کین چنین زودت به جان اندر بکارم دل؟کشی از خط مهرم سر، کنی از غم فگارم دل
Газель 460نه به اندازهٔ خود یار گزیدی، ای دلتا رسیدی به بلایی که شنیدی، ای دل
Газель 463بنمای روی خویش، که غیر از تو هر چه هستدیدیم و بیغروب نبودند و بیافول