Аухади Марагаи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
بسیار بد کردی ولی نیکو سرانجامت کنمگر زین شراب صرف من یک جرعه در جامت کنم
Газель 562نظر چو بر لب و دندان یار خویش کنمطویلهٔ گهر اندر کنار خویش کنم
Газель 565درمان درد دوری آن یار میکنموقتی که میل سبزه و گلزار میکنم
Газель 574به پیشگاه قبول ار چه کم دهد راهمهنوز دولت آن آستانه میخواهم
Газель 580ما تا جمال آن رخ گلرنگ دیدهایمهمچون دهان او دل خود تنگ دیدهایم
Газель 581ما نور چشم مادر این خاک تیرهایمآبای انجم فلکی را نبیرهایم
Газель 594باغ بسان مصر شد از رخ یوسف سمنگشت روان ز هر طرف آب چو نیل در چمن
Газель 595تخت شاهی دارد آن ترک ختنکی کند رغبت به درویشی چو من؟
Газель 602بنامیزد! چه رویست این؟ که حیرانند ازو حورانچنین شیرین نباشد در سپاه خسرو توران
Газель 615ترا رسد گره مشک بر قمر بستنبه گاه شیوهگری لعل بر شکر بستن
Газель 627چشمم کنار دجله شد، جز یاد بغدادم مکنچون این هوس دارد دلم، از دیگری یادم مکن
Газель 637هر شب ز عشق روی تو این چشم لعبت باز مندر خون نشیند، تا کند چون روز روشن راز من
Газель 640دشمن دون گر نگفتی حال منخود به گفتی چشم مالامال من
Газель 650دور مرو، دور مرو، یار ببین، یار ببیندر نگر از دیدهٔ جان در دل و دیدار ببین
Газель 656در صدد هلاک من شیوهٔ چشم مست تومرد کشی و سرکشی عادت زلف پست تو
Газель 659ای عید، بنمودی به من دی صورت ابروی اوامروز قربان میشوم، گر مینمایی روی او
Газель 663گر چه امید ندارم که: شوم شاد از تونتوانم که زمانی نکنم یاد از تو
Газель 674به چشم سر هدف سازم دل خود را به جان تواگر بر نام من تیری بیندازد کمان تو
Газель 676گر چه زان ما گشتی، سر ما چه دانی تو؟ورچه مات میخوانیم، این دعا چه دانی تو؟
Газель 677ای مدد تیره شب از موی توروز مرا روشنی از روی تو
Газель 685ای دل مکن، بهر ستمی این نفیر ازوچون جانت اوست، تن زن و دل برمگیر ازو
Газель 686عمر که بیاو گذشت، ذوق ندیدیم ازودل بر شادی نخورد، تا ببریدیم ازو
Газель 689ای ز چین و حلقهٔ زلف سیاهبسته شادروان خوبی گرد ماه
Газель 698آن گل سوریست در کلاله نهفتهیا به عبیرست برگ لاله نهفته
Газель 699ای از عرب و از عجمت مثل نزادهحسن تو عرب را و عجم را بتو داده
Газель 701ببخشا، ای من مسکین به دل در دامت افتادهدلم را قرعهٔ عشق و هوس بر نامت افتاده
Газель 702ای مرغزار جانها لعل تو آب دادهوی تب کشیده دل را زلف تو تاب داده
Газель 709دلی میباید اندر عشق جان را وقف غم کردهمیان عالمی خود را به رسوایی علم کرده
Газель 710خیز و کار رفتنت را ساز دههمرهان خویش را آواز ده
Газель 712روزی ببینی زلف او در دست من پیچان شدهلطفش تنم را داده دل، لعلش دلم را جان شده