Аухади Марагаи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
چو آشفته دیدی که شد کار مانگشتی دگر گرد بازار ما
Мантик аль-ушшак, глава 41سمن بر تند شد از گفتن اوبجوشید از غضب خون در تن او
Газель 41ای پرتوِ روحُالقُدُس تابان ز رخسارِ شمانورِ مسیحا در خمِ زلفِ چو زُنّارِ شما
Мантик аль-ушшак, глава 43همان سنگین دل نامهربانمکه در شوخی به عالم داستانم
Газель 45ای نرگس تو فتنه و در فتنه خوابهازلف تو حلقهحلقه و در حلقه تابها
Газель 50نوبهارست و دل پر هوس و بادهٔ نابحبذا روی نگار و لب کشت و سر آب
Мантик аль-ушшак, глава 58نشاید در تو پیوستن به یارینباید کرد با تو دوستداری
Газель 59مکن از برم جدایی، مرو از کنارم امشبکه نمیشکیبد از تو دل بیقرارم امشب
Газель 60مهر گسل گشت یار، عهد شکن شد حبیباصل خطر شد دوا، رای خطا زد صلیب
Газель 62تا قلندر نشوی راه نیابی به نجاتدر سیاهی شو، اگر میطلبی آب حیات
Мантик аль-ушшак, глава 63دگر بوی بهار آوردهای، بادنسیم زلف یار آوردهای، باد
Газель 67رخت تمکین مرا عشق به یک بار بسوختآتشم در جگر خسته شد و زار بسوخت
Газель 68جانا، دلم ز درد فراق تو کم نسوختآخر چه شد، که هیچ دلت بر دلم نسوخت؟
Мантик аль-ушшак, глава 69دگر بار آن بت از خواری پشیمانشد از جور و ستمگاری پشیمان
Мантик аль-ушшак, глава 72که یار بیوفا با مهر شد جفتچو بشنید این غزل با اوحدی گفت
Газель 74ای ز لعلت قیمت یاقوت پستسنبلت را دستهٔ گل زیر دست
Газель 75بهار آمد و باغ پیرایه بستچمن سبز پوشید و در گل نشست
Газель 80این همه پروانهها، سوخته از چپ و راستشمع شب ما بود، راه شبستان کجاست؟
Газель 95دلم ز هر دو جهان مهر پروریدهٔ تستتنم به دست ستم پیرهن دریدهٔ تست
Газель 102انجمن شهر ملای گلستباده بیاور، که صلای گلست
Газель 105روی تو، که قبلهٔ جهانستاز دیدهٔ من چرا نهانست؟
Газель 107درد دلم را طبیب چاره ندانستمرهم این ریش پاره پاره ندانست
Газель 114مرا سر بلندی ز سودای اوستسری دوست دارم که در پای اوست
Газель 118ماه کشمیری رخ من، از ستمکاری که هستمیپسندد بر من بیچاره هر خواری که هست
Газель 120هر کرا با تو نه پیوندی و پیمانی هستنتوان گفت که در قالب او جانی هست
Газель 123آنکه دل من ببرد، از همه خوبان، یکیستوآنکه مرا میکشد در غم خود، آن یکیست
Газель 127چه دستها، که ز دست غم تو بر سر نیست؟چه دیدها؟ که ز نادیدنت به خون تر نیست؟
Газель 135در خرابات عاشقان کوییستوندرو خانهٔ پریروییست
Газель 136گو: هر که در جهان به تماشا روید و گشتما را بس این قدر که: به ما دوست بر گذشت
Газель 145آن ستمگر، که وفای منش از یاد برفتآتش اندر من مسکین زد و چون باد برفت