Касим Анвар
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
آن کس که ز یار خود بریدهست منمآن کس که ز زهر غم چشیدهست منم
Газель 37لب عالم منم،چه لب؟لب لبمنکر این سخن مباش، «فتب »
Рубаи 40سر رشته اختیار از دست مدهیعنی سر زلف یار از دست مده
Газель 41باده ارزان شد و زهاد خرابند و یبابساقی، از جام بلورین تو جان را دریاب
Газель 42چند ازین افسانهای خاک و آب؟در طلب داری، رخ از دریا متاب
Газель 43سخنی می رود به صدق و صوابجان عالم تویی، به جان دریاب
Рубаи 45از آتش عشق تو شدم شیداییای روشنی دیده هر بینایی
Рубаи 46ای سرو ریاض آشنایی که توییوی شمع طراز روشنایی که تویی
Газель 48یار همسایه تو شد، دریابهمه اینست «خیر ما فی الباب »
Газель 49ای از جمال روی تو تابنده آفتابوی آفتاب روی ترا بنده آفتاب
Газель 50ای پرتو جمال ترا بنده آفتابوز پرتو جمال تو فرخنده آفتاب
Газель 56مرآت اوست جمله ذرات کاینات«یا عاشقین، قوموا، حیوا علی الصلات »
Газель 57عشق ما را هزار فن آموختعشق ما را هزار حله بدوخت
Газель 61ای دوست، دلم راهوس باده حمراستزان باده حمرا که درو نور تجلاست
Газель 63بآفتاب جمالت، که نور دیده ماستکه آفتاب جمالت ز ذرها پیداست
Газель 68دوست در مجلس جان آمد و محفل آراستشیوها کرد که هرگز بصفت ناید راست
Газель 70رنگ رز رنگ خمی کرد و نیامد خم راستگنه رنگ رزست این و تو گویی: خم راست
Газель 74مهربان یار وفاپیشه کجا رفت و کجاست؟که جمالش همگی نور دل و دیده ماست
Газель 76یک سخن از قول اخوان الصفاست:سر بکوب آنرا که سرش نیست راست
Газель 83شور جهان ز شکر آن دلستان ماستدل ارغنون و روی تو چون ارغوان ماست
Газель 86دستم بدست گیر، که دل توبه کارتستجان را نگاه دار، که جان یار غارتست
Газель 89شفای جان مرا چیست؟ کز من آزردستکنون که خون دلم ریخت، جان و دل بر دست
Газель 104ره بیابانست و شب تاریک و پایم در گلستعشق و بیماری و غربت مشکل اندر مشکلست
Газель 106بهر کجا که رسد عشق شاه محترمستصفات عشق تو گفتن نشانه کرمست
Газель 108غم تو بر دل و بر جان امیر و محتشمستبنام گفتمش: این غم ولی نه غم، نعمست
Газель 115بنده را هست سؤالی و نه آن حد منستکه چرا لعل لبت رشک عقیق یمنست؟
Газель 116آن ماه دل افروز، که محبوب جهانستبا تست، ولی در پس صد پرده نهانست
Газель 117آن ماه شب افروز، که در پرده نهانستدر پرده نهانست، ولی پرده درانست
Газель 118امشب شب آدینه و فردا رمضانستتن در ذوبان آمد و جان در طیرانست
Газель 119ای بی خبران، مصلحت کار در آنستجامی بکف آرید، که عالم گذرانست