Катран Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
من خفته بدم دوش دل از یار جدابر بالینم رسته یکی شاخ گیا
Рубаи 12روی تو به شبهای سیه روز منستعشقت بخزان بهار و نوروز منست
Рубаи 17تا من بودم بود مرا دولت جفتوین دولت بیدارم یک روز نخفت
Рубаи 20آرام دل ولی ملک مملانستاز مهر و وفا ملی ملک مملانست
Рубаи 27بر ملک فکنده بَرخ، شمس الامراستوز ملک ربوده نرخ، شمس الامراست
Рубаи 30چشمم ز غمت بهر عقیقی که بسفتبر چهره هزار گل ز رازم بشکفت
Рубаи 31نیمی ز تنم برنج و نیمی بشکنجکاری که کنی نخست با عقل بسنج
Рубаи 32تا دلبر من بر ابرو افکند شکنجهر روز یکی درد دلم گردد پنج
Рубаи 37از دوستی تو جز ندامت نایدبر تو ز بهی همی علامت ناید
Рубаи 40نیمی ز دلم باد شد و نیمی گردنیمی ز تنم گرم شد و نیمی سرد
Рубаи 60ای زلف تو از رخان من پرچین تروز خون دو چشم من رخت رنگین تر
Рубаи 64بنگر که چه گفت با دلم چشم، به رازچشمی که نیامد از غم هجر فراز
Рубаи 65تب خاله مرا نمود معشوقه ز نازهر دم به لبان سرخش انگشت فراز
Рубаи 66گر روز قضا خدا ترا پرسد بازگوید که چرا کردی بر عاشق ناز
Рубаи 72ای گشته به بیداد و بدی کردن فاشخواهم که کنم به وصل هجران تولاش
Рубаи 79چون ماه بود میان زین میر اجلچون شیر بود به گاه کین میر اجل
Рубаи 82دیدم صنمی ز نور باری، نَه ز گلدیدم پسری به روی، محراب چگل
Рубаи 83از طعنه و قول دشمن ای مهر گسلجز باد دگر هیچ نیاید حاصل
Рубаи 87تا کی ز فراق دوست فریاد کنماز آه درون رخنه به پولاد کنم
Рубаи 90ما دل ز هوای مهر تو ببریدیممهر تو فروختیم و دل بخریدیم
Рубаи 145گر دل به وفای تو هبا داشتمیاین شهر ز جور خلق بگذاشتمی
Рубаи 146عناب لبا چو برگ عناب شدیبدرنگ بیامدی و بشتاب شدی
Рубаи 149ای آنکه خجستگی تو دادی به همایبا من به وفا و مهربانی به هم آی
Рубаи 150ای ترک ستمکاره و بیدادگریتو داد رها کنی بیداد گری
Касыда 25خدایگانا جان منا بجان و سرتکه جان بشد ز برم تا جدا شدم ز برت
Касыда 32آمد نوروز و گشت مشگ فشان بادساحت باغ از نسیم باد شد آباد
Касыда 57ای دلارام و دل آشوب و دلاویز پسرعهد کرده بوفا با من و نابرده بسر
Касыда 58ای کرده تیره روز معادی بتیغ و تیرآمد بخدمت تو گرانمایه ماه تیر
Касыда 65بتی که راستی از قد او رباید تیربتیر غمزه ز گردون فرود آرد تیر
Касыда 76رخ چو لاله شکفته بر گل سورزلف چون میغ در شب دیجور