Расул Рза · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Barmaqların dil açır
Ayaqların döşəmədən bir qarış yuxarı.Qolların yeni pöhrə kimi
Uzaq yol, dəvələr və müdrik bir qoca haqqındaYük ağır, yol uzaq.Nə alaf var doyunca,
Burda bir insan ölübNazim Hikmətin əziz xatirəsinə*Bir dostumuz öldü;
Səhəri gözləyənlərə(Afrika siklindən)*Elə bil ki, qaranlıq
“Olum ya ölüm”Gözlərimi qapadım.Söndürdüm son ulduzu...
Babam kimi və bu günlü adam kimiMənim də babam kimi iki gözüm var.Onun gözləri qaraydı,
Üç girdin arçan odunu, divar sobası və yuxuQalan bir az kül,bir də hərarəti 5 dərəcə qalxmış
Təbrizin yolları oyum-oyumdurTəbrizin yolları oyum-oyumdur,Yanıq dağdan qalxan duman olaydım!
Ana, nağıl dünyasına apar məniAta olanda bildimövlad nədir:
Yaralı Kərkükün bugünlü xoyrat və maniləriBir yanım Mosuldurbir yanım Ərbil,
Gülxanə parkında bir ceviz ağacı varSən bir ceviz ağacıydınGülxanə parkında.
Üç iqlimdən gələn səyyahlar və Safonun dodaqlarıBiri baxdı, dedi:– Tərifli nəyi var!
Aşıq “Yanıqlı”nın bayatılarındanAğ şanı, qara şanıSənə bərabər hanı?