Саиб Тебризи · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ندارد سرکشی ازاهل دل قد دلارایشپری در شیشه دارد از تذروان سروبالایش
Газель 4962به مژگان بر نمی گردد نگاه از چشم گیرایشغزالان را ز وحشت باز می دارد تماشایش
Газель 4964سهی سروی که من دارم نظر بر قد رعنایشدو عالم چون دو زلف عنبرین افتاده درپایش
Газель 4965چه نسبت بانسیم مصر دارد شوخی بویش؟که خون رامشک سازد در دل صیاد، آهویش
Газель 4967کجا چشم ترمن زهره دارد بنگرد سویش؟که می ساید به ابر از بس بلندی تیغ ابرویش
Газель 4971بس که آمیخته ناز بود رفتارشباشد ایمن ز چکیدن عرق رخسارش
Газель 4977آب گردد می گلرنگ ز رنگ آلشدیده آینه پرخون شود ازتمثالش
Газель 4992نکشیدیم شبی سیمبری در بر خویشدست ماهمچو سبو ماند به زیر سر خویش
Газель 4997به دم چوآتش سوزان، به چهره چون زرباشبر آسمان سخن آفتاب انور باش
Газель 5001زنوبهار خط یار ناامید مباشز حسن عاقبت کار نا امید مباش
Газель 5012کسی که دیدن روی تو کرد حیرانشبه دیده آب نگردد ز مهر تابانش
Газель 5013مدار چشم مروت ز خضر و احسانشکه سر به مهر حباب است آب حیوانش
Газель 5017رسیده است به جایی لطافت بدنشکه از نسیم شود داغدار یاسمنش
Газель 5018جدا نمی شود از پیش لعل میگونشچه بوسه گاه شناس است خال موزونش !
Газель 5022گذشته است ز تعریف،قد رعنایشالف کشد به زمین سرو پیش بالایش
Газель 5040با خلق آشتی کن و با خود به جنگ باشفیروز جنگِ معرکهٔ نام و ننگ باش
Газель 5045غافل ز حال عاشق خونین جگر مباشمغرور حسن پا به رکاب اینقدر مباش
Газель 5047هرجا نمی خرند متاعت گران مباشپرواز گیر و خار و خس آشیان مباش
Газель 5056از خط نگشته سبز لب روح پرورشننشسته است گرد یتیمی به گوهرش
Газель 5065سر سبز آن که سعی کنددر هلاک خویشچیندچو سرو دامن همت ز خاک خویش
Газель 5072از جا نمی روم چو سپند از نوای خویشآتش زنم به محفل و باشم به جای خویش
Газель 5076سیرآب در محیط شدم ز آبروی خویشدر پای خم ز دست ندادم سبوی خویش
Газель 5078فارغ ز تمنای جهان گذران باشبی داعیه چون دیده حیرت زدگان باش
Газель 5079چون غنچه نشکفته درین باغ غمین باششیرازه اوراق دل از چین جبین باش
Газель 5080آن لاله عذاری که منم داغ و کبابشاز خون جگر سوختگان است شرابش
Газель 5096در جهان دل مبند و اسبابشمی جهد برق از ابر سنجابش
Газель 5098می ز شرم لب می آشامشعرق شرم گشت درجامش
Газель 5102از هر صدا نبازم چون کوه لنگر خویشبحر گران وقارم در پاس گوهر خویش
Газель 5103بر دشمنان شمردم عیب نهانی خویشخود را خلاص کردم از پاسبانی خویش
Газель 5107هر حلقه ز کاکل رسایشچشمی است گشاده در قفایش