Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
به درویش از تهیدستی گوارا مرگ می گرددخزان فصل بهار مردم بی برگ می گردد
Отдельное стихотворение 275زمین خشک، گلزار از می گلفام میگرددفلک بر مدعا گردش کند چون جام میگردد
Отдельное стихотворение 277قضا تا نسخه کفر از خط جانانه می گیردجنون هم سر خط داغ از من دیوانه می گیرد
Отдельное стихотворение 279نشد قسمت که چندان چشم شوخ او به ما سازدکه مرغ زیرکی منقار با آب آشنا سازد
Отдельное стихотворение 281نفس را یاد رویش شعله بی باک می سازدنسیم زلفش از دل سینه ها را پاک می سازد
Отдельное стихотворение 296کدامین سروقد از دامن محشر برون آمد؟که بی تابانه صد آه از لب کوثر برون آمد
Отдельное стихотворение 297به قتل من چنان تیغش به استعجال می آمدکه از جوهر به گوش من صدای بال می آمد
Газель 297می کشد هر لحظه بزم تازه ای بر روی ماداغ دارد جام جم را کاسه زانوی ما
Отдельное стихотворение 300دل سودایی من یار را اغیار می داندسر زانوی وحدت را سر بازار می داند
Газель 299ای دل بیدار را از چشم مستت خوابهادیده را از پرتو روی تو فتح البابها
Отдельное стихотворение 302دلم در سینه درس ناله مستانه میخواندبه طرز بلبل ناقوس در بتخانه میخواند
Газель 302ای ترا در سینه هر ذره پنهان رازهادر میان مهر خاموشی گره آوازها
Отдельное стихотворение 308به لب از شوق صدره بیش جان نامه می آیدکه حرفی از دهانش بر زبان خامه می آید
Отдельное стихотворение 310مگر پروانه حرفی از کنار و بوس می گوید؟که شمع امشب سخن از پرده فانوس می گوید
Отдельное стихотворение 317حسن خط پرده فهمیدن مضمون گرددکسی آگاه ز مضمون خطش چون گردد
Отдельное стихотворение 321شوربختی ز دو چشم تر ما می باردتلخکامی ز لب ساغر ما می بارد
Отдельное стихотворение 324نمک لعل تو کی چشمه حیوان دارد؟یوسف مصر کی این چاه زنخدان دارد؟
Отдельное стихотворение 327با رخت آینه خوش عیش تمامی داردشانه با هر شکن زلف تو دامی دارد
Отдельное стихотворение 328خنک آن دل که ز وسواس تمنا گذرددامن افشان چو نسیم از سر دنیا گذرد
Газель 331ز سرسبزی حیات جاودان بخشد تماشا رابه آب زندگی پرورده اند آن سرو بالا را
Газель 332به هر نوعی که می خواهد دلت بشکن دل ما راکه از مستان نمی گیرند خون جام و مینا را
Газель 335به خاموشی محیط معرفت کن جان گویا رابه جان بی نفس چون ماهیان کن سیر دریا را
Отдельное стихотворение 337مصر روشن ز جمال مه کنعان نشودتا برافروخته از سیلی اخوان نشود
Отдельное стихотворение 348لبش به ظاهر اگر حرف شکرین داردز خط سبز همان زهر در نگین دارد
Отдельное стихотворение 349شراب روز دل لاله را سیه داردچه حاجت است به شاهد سخن چو ته دارد
Отдельное стихотворение 351به حسن، خیرگی ما چه می تواند کرد؟به آفتاب، تماشا چه می تواند کرد؟
Отдельное стихотворение 353ز سرنوشت قضا احتراز نتوان کردگره به ناخن از ابروی باز نتوان کرد
Отдельное стихотворение 354سخن چو هر دو لب او به یکدگر می خوردچو رشته غوطه به سرچشمه گهر می خورد
Газель 354نهان کرده است رویت در نقاب حشر جنت رافرو برده است فکر مصرع قدت قیامت را
Отдельное стихотворение 356چو شبنم آن که دل خویش با صفا سازدز گرد بالش خورشید متکا سازد