Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ز عشق شد همه غم های بی شمار یکییکی هزار شد چون شود هزار یکی
Газель 6877چه خون که در جگر ماه و آفتاب کنیرخ لطیف چو گلرنگ از شراب کنی
Газель 6883دل عزیز به این تیره خاکدان چه دهی؟به مفت یوسف خود را به کاروان چه دهی؟
Газель 6884همین نه در نظر ای سیمبر نمی آییز سرکشی تو به اندیشه درنمی آیی
Газель 6885فکنده شور محبت مرا به صحراییکه موج می زند از هر کنار دریایی
Газель 6890ای آن که دل به دولت بیدار بسته ایدر راه برق، سد خس و خار بسته ای
Газель 6891از زهر چشم، چشم من زار بسته ایراه عیادت از چه به بیمار بسته ای؟
Газель 6892طومار عمر طی شد و غافل نشسته ایبرخاست شور حشر و تو کاهل نشسته ای
Газель 6893ای صید پیشه ای که دل از ما گرفته ایبر خویشتن ببال که عنقا گرفته ای
Газель 6894روی زمین به زلف معنبر گرفته ایبا این سپه چه ملک محقر گرفته ای
Газель 6903دارم ز اشک گرم دل تاب خورده ایچون خار و خس تپانچه سیلاب خورده ای
Газель 6911ای شمع طور از آتش حسنت زبانهایعالم به دور زلف تو زنجیرخانهای
Газель 6915ای حسن خط ز مصحف روی تو آیتیاز خوبی تو قصه یوسف حکایتی
Газель 6926صائب ز طول بیش بود عرض راه تواز مستی این چنین که به هر سوی مایلی
Газель 6935دایم ستیزه با دلافگار میکنیبا لشکر شکسته چه پیکار میکنی؟
Газель 6946دل را اگر چه نیست ز دلدار آگهیدلدار را بود ز دل زار آگهی
Газель 6958ظلم است که درمان خود از درد ندانیقدر دل گرم و نفس سرد ندانی
Газель 6960در سینه عشاقی و از سینه جداییچون صورت آیینه ز آیینه جدایی
Газель 6962ما صلح نمودیم ز گلزار به بوییچشمی چو عرق آب ندادیم ز رویی
Газель 6966به روی گرم اگر تابنده باشیچراغ مردم بیننده باشی
Газель 6967اگر دل از علایق کنده باشیبه منزل بار خود افکنده باشی
Газель 6968اگر بی پرده خود را دیده باشیگل از فردوس اینجا چیده باشی
Газель 6975اکسیر شادمانی است خاک دیار طفلیبازیچه ای است عشرت از رهگذار طفلی
Газель 6976از بس که خوش عنان است سیلاب زندگانیخار و خسی است پیشش اسباب زندگانی
Газель 6978یا غمم را شمار بایستییا جهان غمگسار بایستی
Газель 6981نمی آید از من دگر بردباریدو دست من و دامن بی قراری
Газель 6984تا چند مرا از خود ای دوست جدا داری؟من هیچ نمی گویم، آخر تو روا داری؟
Газель 6990پا به ادب نه که زخم خار نیابیبار به دلها منه که بار نیابی
Газель 6991مرکز عیش است آن دهان که تو داریعمر دوباره است آن لبان که تو داری
Газель 6992ای از خراباتت زمین دُرد ته پیمانهایدر پای شمعت آسمان پرسوخته پروانهای