Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
کدامین سروقد از دامن محشر برون آمد؟که بی تابانه صد آه از لب کوثر برون آمد
Отдельное стихотворение 302دلم در سینه درس ناله مستانه میخواندبه طرز بلبل ناقوس در بتخانه میخواند
Отдельное стихотворение 308به لب از شوق صدره بیش جان نامه می آیدکه حرفی از دهانش بر زبان خامه می آید
Отдельное стихотворение 310مگر پروانه حرفی از کنار و بوس می گوید؟که شمع امشب سخن از پرده فانوس می گوید
Отдельное стихотворение 315گر چنین سرو ز بالای تو درهم گرددطوق هر فاخته ای حلقه ماتم گردد
Газель 314کدامین برق جولان گوشه ابرو نمود اینجا؟که آتش زیر پا دارند دلها همچو عود اینجا
Отдельное стихотворение 316اگر ابروی تو محراب نمازم گرددکعبه پروانه صفت گرد نیازم گردد
Отдельное стихотворение 317حسن خط پرده فهمیدن مضمون گرددکسی آگاه ز مضمون خطش چون گردد
Газель 316گهر نشمرده می ریزند بر کوته زبان اینجاسخن بی پرده می گویند باگوش گران اینجا
Отдельное стихотворение 318عیب در چشم و دل پاک هنر میگرددکف بیمغز درین بحر گهر میگردد
Газель 317منال از نقش کم گر شد قمارت بدنشین اینجاکه چشم بد به قدر نقش باشد در کمین اینجا
Отдельное стихотворение 321شوربختی ز دو چشم تر ما می باردتلخکامی ز لب ساغر ما می بارد
Отдельное стихотворение 324نمک لعل تو کی چشمه حیوان دارد؟یوسف مصر کی این چاه زنخدان دارد؟
Отдельное стихотворение 327با رخت آینه خوش عیش تمامی داردشانه با هر شکن زلف تو دامی دارد
Отдельное стихотворение 328خنک آن دل که ز وسواس تمنا گذرددامن افشان چو نسیم از سر دنیا گذرد
Газель 329ز سیما می شود روشندلان را مهر و کین پیداکه در دل هر چه پوشیده است، گردد از جبین پیدا
Газель 331ز سرسبزی حیات جاودان بخشد تماشا رابه آب زندگی پرورده اند آن سرو بالا را
Отдельное стихотворение 337مصر روشن ز جمال مه کنعان نشودتا برافروخته از سیلی اخوان نشود
Газель 339اگرچه نیست غیر از کوه غم فریادرس ما راهمان خرج فغان و ناله می گردد نفس ما را
Газель 345دهن بستن ز آفتها نگهبان است دلها رالب خاموش دیوار گلستان است دلها را
Отдельное стихотворение 348لبش به ظاهر اگر حرف شکرین داردز خط سبز همان زهر در نگین دارد
Отдельное стихотворение 349شراب روز دل لاله را سیه داردچه حاجت است به شاهد سخن چو ته دارد
Газель 348که دارد این چنین سرگشته و بی تاب دریا را؟که نعلی هست در آتش ز هر گرداب دریا را
Отдельное стихотворение 351به حسن، خیرگی ما چه می تواند کرد؟به آفتاب، تماشا چه می تواند کرد؟
Газель 350چه پروا از غبار خط مشکین است آن لب را؟می لعلی جواهر سرمه سازد ظلمت شب را
Отдельное стихотворение 353ز سرنوشت قضا احتراز نتوان کردگره به ناخن از ابروی باز نتوان کرد
Отдельное стихотворение 356چو شبنم آن که دل خویش با صفا سازدز گرد بالش خورشید متکا سازد
Отдельное стихотворение 357غریب کوی تو در هر کجا وطن سازدز پاره های دل آن خاک را یمن سازد
Газель 366نسوزد دل به آه گرم من چرخ بد اختر راز دود تلخ پروا نیست چشم سخت مجمر را
Газель 369ز آه سرد پروا نیست عشاق بلاکش راکند بر دود صبر آن کس که می افروزد آتش را