Мухаммед Хусейн Шахрияр · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
چو آفتاب به شمشیر شعله برخیزدسپاه شب به هزیمت چو دود بگریزد
Газель 50شب است و چشم من و شمع اشکبارانندمگر به ماتم پروانه سوگوارانند
Газель 51مسافری که به رخ اشک حسرتم بدوانددلم تحمل بار فراق او نتواند
Газель 63گر به پیرانه سرم بخت جوانی به سر آیداز در آشتیَم آن مه بیمهر درآید
Газель 64تا دهن بستهام از نوشلبان میبرم آزارمن اگر روزه بگیرم رطب آید سر بازار
Газель 65دیدمت دورنمای در و بام ای شیرازسرم آمد به برِ سینه؛ سلام ای شیراز
Газель 71به تودیع تو جان میخواهد از تن شد جدا حافظبه جان کندن وداعت میکنم حافظ خداحافظ
Газель 73از غم جدا مشو که غنا میدهد به دلاما چه غم غمی که خدا میدهد به دل
Газель 76تا هستم ای رفیق ندانی که کیستمروزی سراغ وقت من آئی که نیستم
Газель 81شب گذشته شتابان به رهگذار تو بودمبه جلد رهگذر اما در انتظار تو بودم
Газель 82به تیرهبختی خود کس نه دیدم و نه شنیدمز بخت تیره خدایا چه دیدم و چه کشیدم
Газель 103از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگرانرفتم از کوی تو لیکن عقبِ سر نگران
Газель 104یا رب آن یوسف گم گشته به من بازرسانتا طربخانه کنی بیت حزن بازرسان
Газель 110نالد به حال زار من امشب سه تار مناین مایهٔ تسلی شب های تار من
Газель 113تیرهگون شد کوکبِ بختِ همایونفالِ منواژگون گشت از سپهر واژگون اقبالِ من
Газель 116عشقی که درد عشق وطن بود درد اواو بود مرد عشق که کس نیست مرد او
Газель 118ای آفتاب هالهای از روی ماه تومه بر لب افق لبهای از کلاه تو
Газель 145نه عقلی و نه ادراکی و من خود خاک و خاشاکیچه گویم با تو کز عزت ورای عقل و ادراکی
Газель 146ای گل به شکر آنکه در این بوستان گلیخوش دار خاطری ز خزان دیده بلبلی
Газель 4سنین عمر به هفتاد میرسد ما راخدای من که به فریاد میرسد ما را
Газель 5زمستان پوستین افزود بر تن کدخدایان راولیکن پوست خواهد کَند ما یکلاقبایان را
Газель 16ای جگرگوشه، کیست دمسازت؟با جگر حرف میزند سازت
Газель 30سری به سینه خود تا صفا توانی یافتخلاف خواهش خود تا خدا توانی یافت
Газель 32رفتم و بیشم نبود روی اقامتوعده دیدار گو بمان به قیامت
Газель 45کاش پیوسته گل و سبزه و صحرا باشدگلرخان را سرِ گلگشت و تماشا باشد
Газель 47صبا به شوق، در ایوان شهریار آمدکه خیز و سر به در از دخمه کن، بهار آمد
Газель 58تا که از طارم میخانه نشان خواهد بودطاق ابروی توام قبله جان خواهد بود
Газель 59شمعی فروخت چهره که پروانهٔ تو بودعقلی درید پرده که دیوانهٔ تو بود
Газель 66فَرُّخا از تو دلم ساخته با یاد هنوزخبر از کوی تو میآوردم باد هنوز
Газель 67شب است و باغ گلستان خزان رؤیاخیزبیا که طعنه به شیراز میزند تبریز