Мухаммед Хусейн Шахрияр · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
هر سحر یاد کز آن زلف و بناگوش کنیمروز خود با شب غم دست در آغوش کنیم
Газель 106در بهاران سری از خاک برون آوردنخنده ای کردن و از باد خزان افسردن
Газель 114این همه جلوه و در پرده نهانی گل منوین همه پرده و از جلوه عیانی گل من
Газель 119سایه جان رفتنی استیم بمانیم که چه؟زنده باشیم و همه روضه بخوانیم که چه؟
Газель 125شکفتهام به تماشای چشم شهلاییکه جز به چشم دلش نشکفد تماشایی
Газель 126بزن که سوز دل من به ساز میگوییز ساز دل چه شنیدی که باز میگویی
Газель 128هردم چو توپ میزندم پشت پای وایکس پیش پای طفل نیفتد که وای وای
Газель 137زلف او برده قرار خاطر از من یادگاریمن هم از آن زلف دارم یادگاری بیقراری
Газель 138ای پریچهره که آهنگ کلیسا داریسینهٔ مریم و سیمای مسیحا داری
Газель 142اگر بلاکش بیداد را به داد رسیخدا کند که به سر منزل مراد رسی
Газель 155چو ابرویت نچمیدی به کام گوشه نشینیبرو که چون من و چشمت به گوشه ها بنشینی
Газель 159سپاه صبح زد از ماه خیمه تا ماهیستاره کوکبه آفتاب خرگاهی
Газель 162پیرم و گاهی دلم یاد جوانی میکندبلبل شوقم هوای نغمه خوانی میکند
Газель 11طبعم از لعل تو آموخت درافشانیهاای رخت چشمه خورشید درخشانیها
Газель 12زین همرهان همراز من تنها تویی تنها بیاباشد که در کام صدف گوهر شوی یکتا بیا
Газель 18تا چشم دل به طلعت آن ماه منظر استطالع مگو که چشمهٔ خورشید خاور است
Газель 20ایرجا سر بِدَرآور که امیر آمده استچه امیری که به عشق تو اسیر آمده است
Газель 24منم که شعر و تغزل، پناهگاه من استچنان که قول و غزل نیز، در پناه من است
Газель 27ندارِ عشقم و با دل سر قمارم نیستکه تاب و طاقت آن مستی و خمارم نیست
Газель 28هیچ آفریدهای به جمال فریده نیستاین لطف و این عفاف به هیچ آفریده نیست
Газель 29خجل شدم ز جوانی که زندگانی نیستبه زندگانی من فرصت جوانی نیست
Газель 34گاهی گر از ملال محبت برانمتدوری چنان مکن که به شیون بخوانمت
Газель 42آمد آن شاهد دل برده و جان بازآوردجانم از نو به تن آن جان جهان بازآورد
Газель 44رقیبت گر هنر هم دزدد از من، من نخواهد شدبه گلخن گرچه گل هم بشکفد، گلشن نخواهد شد
Газель 46بی تو ای دل نکند لاله به بار آمده باشدما در این گوشه زندان و بهار آمده باشد
Газель 48خوابم آشفت و سر خفته به دامان آمدخواب دیدم که خیال تو به مهمان آمد
Газель 52لبت تا در شکفتن لاله سیراب را مانددلم در بیقراری چشمه مهتاب را ماند
Газель 53بهار آمد که بازم گل به باغ و بوستان خواندبه گوشم ناله بلبل هزاران داستان خواند
Газель 54نوجوانان وطن بستر به خاک و خون گرفتندتا که در بر شاهد آزادی و قانون گرفتند
Газель 55روشنانی که به تاریکی شب گردانندشمع در پرده و پروانه سرگردانند