Мухаммед Хусейн Шахрияр · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
رقیبت گر هنر هم دزدد از من، من نخواهد شدبه گلخن گرچه گل هم بشکفد، گلشن نخواهد شد
Газель 46بی تو ای دل نکند لاله به بار آمده باشدما در این گوشه زندان و بهار آمده باشد
Газель 48خوابم آشفت و سر خفته به دامان آمدخواب دیدم که خیال تو به مهمان آمد
Газель 52لبت تا در شکفتن لاله سیراب را مانددلم در بیقراری چشمه مهتاب را ماند
Газель 53بهار آمد که بازم گل به باغ و بوستان خواندبه گوشم ناله بلبل هزاران داستان خواند
Газель 54نوجوانان وطن بستر به خاک و خون گرفتندتا که در بر شاهد آزادی و قانون گرفتند
Газель 55روشنانی که به تاریکی شب گردانندشمع در پرده و پروانه سرگردانند
Газель 57شبها به کنج خلوتم آواز میدهندکای خفته گنج خلوتیان باز میدهند
Газель 61یاد آن که جز به روی منش دیده وا نبودوان سست عهد جز سری از ما سوا نبود
Газель 62اشکش چکید و دیگرش آن آبرو نبوداز آب رفته هیچ نشانی به جو نبود
Газель 75دامن مکش به ناز که هجران کشیدهامنازم بکش که ناز رقیبان کشیدهام
Газель 79چو بستی در به روی من، به کوی صبر رو کردمچو درمانم نبخشیدی، به دردِ خویش خو کردم
Газель 80ماهم آمد به در خانه و در خانه نبودمخانه گوئی به سرم ریخت چو این قصه شنودم
Газель 84دل شبست و به شمران سراغ باغ تو گیرمگه از زمین و گه از آسمان سراغ تو گیرم
Газель 85در وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشمعاشق نمیشوی که ببینی چه میکشم
Газель 90از همه سوی جهان جلوه او میبینمجلوه اوست جهان کز همه سو میبینم
Газель 91چه شد آن عهد قدیم و چه شد آن یار ندیمخون کند خاطر من خاطره عهد قدیم
Газель 108ای کعبه دری باز به روی دل ما کنوی قبله دل و دیدهٔ ما قبلهنما کن
Газель 109ای طلعت تو خنده به خورشید و ماه کنزلف تو روز روشن مردم سیاه کن
Газель 112کس نیست در این گوشه فراموشتر از منوز گوشهنشینان تو خاموشتر از من
Газель 115باز شد روزنی از گلشن شیراز به منمیکشد نرگس و نارنج سری باز به من
Газель 121کار گل زار شود گر تو به گلزار آیینرخ یوسف شکند چون تو به بازار آیی
Газель 129الا ای نوگل رعنا که رشک شاخ شمشادینگارین نخل موزونی همایون سرو آزادی
Газель 132نالم از دست تو ای ناله که تاثیر نکردیگرچه او کرد دل از سنگ تو تقصیر نکردی
Газель 133ای صبا با تو چه گفتند که خاموش شدیچه شرابی به تو دادند که مدهوش شدی
Газель 135آن کبوتر ز لب بام وفا شد سفریماهم از کارگه دیده نهان شد چو پری
Газель 140دستی که گاه خنده به آن خال میبریای شوخ سنگدل دلم از حال میبری
Газель 144رفتی و در دل هنوزم حسرت دیدار باقیحسرت عهد و وداعم با دل و دلدار باقی
Газель 148خلوتم چراغان کن ای چراغ روحانیای ز چشمه نوشت چشم و دل چراغانی
Газель 150ریختم با نوجوانی باز طرح زندگانیتا مگر پیرانه سر از سر بگیرم نوجوانی