Мухаммед Хусейн Шахрияр · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
آتشی زد شب هجرم به دل و جان که مپرسآن چنان سوختم از آتش هجران که مپرس
Газель 71به تودیع تو جان میخواهد از تن شد جدا حافظبه جان کندن وداعت میکنم حافظ خداحافظ
Газель 73از غم جدا مشو که غنا میدهد به دلاما چه غم غمی که خدا میدهد به دل
Газель 76تا هستم ای رفیق ندانی که کیستمروزی سراغ وقت من آئی که نیستم
Газель 86گلچین که آمد ای گل من در چمن نباشمآخر نه باغبانم شرط است من نباشم
Газель 88خراب از باد پائیز خمارانگیز تهرانمخمار آن بهار شوخ و شهر آشوب شمرانم
Газель 95مهتاب و سرشکی به هم آمیخته بودیمخوش رویهم آن شب من و مه ریخته بودیم
Газель 98از زندگانیام گله دارد جوانیامشرمندهٔ جوانی از این زندگانیام
Газель 106در بهاران سری از خاک برون آوردنخنده ای کردن و از باد خزان افسردن
Газель 114این همه جلوه و در پرده نهانی گل منوین همه پرده و از جلوه عیانی گل من
Газель 119سایه جان رفتنی استیم بمانیم که چه؟زنده باشیم و همه روضه بخوانیم که چه؟
Газель 125شکفتهام به تماشای چشم شهلاییکه جز به چشم دلش نشکفد تماشایی
Газель 126بزن که سوز دل من به ساز میگوییز ساز دل چه شنیدی که باز میگویی
Газель 137زلف او برده قرار خاطر از من یادگاریمن هم از آن زلف دارم یادگاری بیقراری
Газель 138ای پریچهره که آهنگ کلیسا داریسینهٔ مریم و سیمای مسیحا داری
Газель 147خوشست پیری اگر مانده بود جان جوانیولی ز بخت بد از من نه جسم ماند و نه جانی
Газель 149نالدم پای که چند از پی یارم بدوانیمن بدو میرسم اما تو که دیدن نتوانی
Газель 161مژه سوزن رفویی، نخی از شکنج موییکه زنی به پارههای دلم ای پری رفویی
Газель 4سنین عمر به هفتاد میرسد ما راخدای من که به فریاد میرسد ما را
Газель 5زمستان پوستین افزود بر تن کدخدایان راولیکن پوست خواهد کَند ما یکلاقبایان را
Газель 13باز کن نغمه جانسوزی از آن ساز امشبتا کنی عقده اشک از دل من باز امشب
Газель 14صدای سوز دل شهریار و ساز حبیبچه دولتی است به زندانیان خاک نصیب
Газель 17ای چشم خمارین، تو و افسانهٔ نازتوی زلف کمندین، من و شبهای درازت
Газель 19ماهم که هالهای به رخ از دود آهش استدائم گرفته چون دل من روی ماهش است
Газель 25کنون که فتنه فرا رفت و فرصت است ای دوستبیا که نوبت انس است و الفت است ای دوست
Газель 31برداشت پرده شمعم و پروانه پرگرفتبازار شوق پردگیان باز درگرفت
Газель 35نه وصلت دیده بودم کاشکی ای گل نه هجرانتکه جانم در جوانی سوخت ای جانم به قربانت
Газель 38مه من هنوز عشقت دل من فگار داردتو یکی بپرس از این غم که به من چه کار دارد
Газель 39با رنگ و بویت ای گل گل رنگ و بو نداردبا لعلت آب حیوان آبی به جو ندارد
Газель 45کاش پیوسته گل و سبزه و صحرا باشدگلرخان را سرِ گلگشت و تماشا باشد