Сеид Азим Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Səbr eylə könul dərdü qəmi-pinhanə,Faş eyləmə əhvalını hər nadanə.
Var Ərdəbilin xeyli gözəl torpağıVar Ərdəbilin xeyli gözəl torpağı,Tər yoncası, göy səbzəsi, xürrəm bağı.
Xeyli uludur Dəməşq həmmamləriXeyli uludur Dəməşq həmmamləri,Şirin suludur Dəməşq həmmamləri,
Ta gül üzüvə gəldi xəti-reyhanınTa gül üzüvə gəldi xəti-reyhanın,Ol qıldı şikəstə rövnəqin bostanın,
Ey Şeyx Nizami, ey nizamı dağılanEy Şeyx Nizami, ey nizamı dağılan,Ey Gəncədə izzü ehtişamı dağılan,
Hər dilşüdə bir meyldə qaldı naqisHər dilşüdə bir meyldə qaldı naqis,Məcnun Həvəsi-Leylidə qaldı, naqis,
Ey Xızrxət, ey şahi-rəfiüddərəcatEy Xızrxət, ey şahi-rəfiüddərəcat,Ey zülməti-xətt içrə ləbin abi-həyat.
Öpdüm ləbini dedim ki, şəkkərdir buÖpdüm ləbini dedim ki, şəkkərdir bu,Yox, şireyi-şəkkər nədi, behtərdir bu,
Dərda ki, fəraq ilə cigər qan olduDərda ki, fəraq ilə cigər qan oldu,Əyyami-visal döndü hicran oldu.
Ey aşiqi-zar, vəsli-canandan keçEy aşiqi-zar, vəsli-canandan keç,Canandır əgər murad, gəl candan keç.
Ey kəbeyi-vəslüvə məlaik hüccacEy kəbeyi-vəslüvə məlaik hüccac,Kuyündə mənə xari-müğilan möhtac,
Eylər mənə xəndə yar giryan görgəcEylər mənə xəndə yar giryan görgəc,Mən şad oluram ol gülü xəndan görgəc,
Rüsvalığım oldu səbəbi-şöhrəti-dildarRüsvalığım oldu səbəbi-şöhrəti-dildar,Tərki-vətən etdimsə əgər, yarım üçündür.
Nə məhrulər cəfasın çəkməyə tabü təvanım varNə məhrulər cəfasın çəkməyə tabü təvanım var,Nə məhrulərdən ayrı natəvan cism içrə canım var.
Görsəydim əgər yarımı billəm nə deyərdimGörsəydim əgər yarımı billəm nə deyərdim,Tapsaydım o dildarımı billəm nə deyərdim,
Gözüm kur oldu hicrin giryeyi-bimüntəhasındanGözüm kur oldu hicrin giryeyi-bimüntəhasından,Ziyalansın, gəl, ey məh, xaki-payın tutiyasından,
Hakim ki, tazə varid ola bir vilayətəHakim ki, tazə varid ola bir vilayətə,Adətdi dadrəs olur əhli-şikayətə.
Əqlimi əlimdən nə gülü yasəmən aldıƏqlimi əlimdən nə gülü yasəmən aldı,Nə sünbülü reyhan, nə bağü çəmən aldı.
Olmazam vəsl ilə asudə ki, həngami-vüsalOlmazam vəsl ilə asudə ki, həngami-vüsalRəşk qıllam ona kim, həsrəti-didar çəkər.
Xublər könlümü istəllə ki, səndən alalarXublər könlümü istəllə ki, səndən alalar,Ey pəri, qoyma ki, özgə məni təsxir etsin.
Əlaci-dərdimə səy etmə, ey təbib, dəxiƏlaci-dərdimə səy etmə, ey təbib, dəxi,Bu dərd o dərd degil kim, dəvapəzir olsun.
Seyyid o növ vermədi can dərdi-yardənSeyyid o növ vermədi can dərdi-yardən –Kim, düşməni eşitcək onu şadman ola.
Qasid məni bəhanə qılıb getdi kuyüvəQasid məni bəhanə qılıb getdi kuyüvə,Ol kudə bu bəhanə ilə mənzil eylədi.
Yat rahətilə, tut öz sayağınYat rahətilə, tut öz sayağın,Yorqanuva düz uzat ayağın.
Yüz mama olsa, ey güruhi-bəşərYüz mama olsa, ey güruhi-bəşər,Bu məsəldir ki, güc doğanə düşər.
Dedilər dün o şəkərləb mənə düşnam veribDedilər dün o şəkərləb mənə düşnam verib,Məndə ol bəxtü səadət hanı, böhtandır bu.
Əlinin Ömər və Əbubəkrlə zarafatıBir gün atlandı Heydərü Səfdər,Sağda Siddiq, sol yanında Ömər.
Hədis (Olsa mehmanın, ey pəsər, kafər)Olsa mehmanın, ey pəsər, kafər,Ona ikram eylə, cani-pədər.
Bir “qare” ilə şagirdlərin əhvalatıMisrdə bir yeganeyi-dövranMənə bu macəranı qıldı bəyan.
Oğluma xitab (Ey oğul, alim olsa rəbbani)Ey oğul, alim olsa rəbbani,Sən onun ol dərində dərbani.