Хагани Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
گردون قفسی است سبز پُر چشمه چو داممرغان همه زین قفس پریدند مدام
Рубаи 249گفتی بروم، مرو به غم منشانمتا دست به جان درنکند هجرانم
Рубаи 252خاقانی را که هست سلطان سخنصد لعل فزون نهاد در کان سخن
Рубаи 260دل خون شد و آتش زده دارم ز درونپیش آر میی چو خون که هست آتشگون
Рубаи 271پیداست که سودای تو دارم ز نهانصفرا مکن این آتش سودا بنشان
Рубаи 275خاقانی اگرچه دارد از درد نهانجان خسته و دیده غرقه و دل بریان
Рубаи 281خود را به سفر بیازمودم بیتوجان کاستم و عنا فزودم بیتو
Рубаи 288کو عمر؟ که دادِ عیش بستانم از اوکو وصل؟ که دردِ هجر بنشانم از او
Рубаи 303ای از پری و ماه نکوتر صد رهدیوانهٔ تو پری و گمراه تو مه
Рубаи 311چون مرغ دلت پرید ناگه تو کهای؟چون اسب تو سم فکند در ره تو کهای؟
Рубаи 314یک نیمه ز عمر شد به هر تیماریتا داد فلک به آخرم دلداری
Рубаи 330من بودم و آن نگار روحانی رویافکنده در آن دو زلف چوگانی گوی
Рубаи 341امروز به خشک جان تو مهمان منیجان پیش کشم چرا که جانان منی
Рубаи 343روزی که سر زلف چو چوگان داریآسیمه دلم چو گوی میدان داری
Рубаи 348در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی
Кыта 12من که خاقانیَم آزاددلمکه خرد قائدِ رای است مرا
Кыта 27دروغ است آنکه گوید این که در سنگفروغ خور عقیق اندر یمن ساخت
Кыта 44مشو خاقانیا مغرور دولتکه دولت سایهٔ ناپایدار است
Кыта 45گرچه خاقانی از اصحاب فروتر بنشستنتوان گفت که در صدر تو او کمقدر است
Кыта 47هم چنین فرد باش خاقانیکآفتاب این چنین دل افروز است
Кыта 62مرد مسافر حدیث خانه کو گویدزان غرضش زن بود که بانوی خانه است
Кыта 65گنج دانش توراست خاقانیکار نادان به آب و رنگ چراست؟
Кыта 90خاقانیا جوانی و امن و کفاف هستبالای این سه چیز در افزای کس نیافت
Кыта 94از پی شهوتی چه کاهی عمرعمر کاه تو هر زمانی چرخ
Кыта 105چون زمان، عهد سنائی درنوشتآسمان چون من سخن گستر بزاد
Кыта 109دل در طلبت چو بند گرددترسم که سخن بلند گردد
Кыта 120جفاست از تو جواب سؤال خاقانیسؤال را ز تو تا کی جواب باشد سرد
Кыта 125شاخ دولت به نزد خاقانیمیوه افشاندنش نمیارزد
Кыта 128ولینعمتم کیست خاقان اعظمکز انعام حق دعاگو شناسد
Кыта 159هر که در قوم بزرگ است امامش خوانندهر که دل صید کند صاحب دامش خوانند