Хагани Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
منکوب طبعم آوخ و منکوس طالعمبر عالم سبک سر از آن سر گران بوم
Кыта 267خاقانیا نجات مخواه و شفا مبینکهآرَد شفات علت و زاید نجات، بیم
Кыта 271کو نُزل عاشقان که به منزل رسیدهایمجان نورهان دهیم که نادیده دیدهایم
Кыта 278دبیران را منم استاد و میران را منم قُدوهمرا هم قُدوه هم استاد عزالدین بوعمران
Кыта 280ز آل غانم اگرچه نفعی نیستباری آسودهاند عالمیان
Кыта 281از کمال توست خاقانی نه از نقصان که دهراز نهان آب رخت خواهد به عمدا ریختن
Кыта 284خیره کشا، بد کنشا، ظالما!این همه نیکان مکش و بد مکن
Кыта 291زین کلک من که سحر طرازی است راستیندست زمانه راست طرازی بر آستین
Кыта 292لوریی گفت مرا در عرفاتکه می و بنگ نگیرم پس از این
Кыта 293به نسبت از تو پیمبر بنازد ای سیدکه از بقا نسب ذات توست حاصل ازو
Кыта 299آبم ببرد بخت، بخ ای خفته بخت بخنانم نداد چرخ، زهی سفله چرخ زه
Кыта 303ای بلخیَک سَقَط چه فرستی به شهر ماچندین سُقاطهٔ هوس افزای عقل کاه
Кыта 305زهی عقد فرهنگیان را میانهمیان پیشت اصحاب فرهنگ بسته
Кыта 319یک مشت خاکی ارچه دربند کاخ و کوخیبرگ از خدا طلب کن بگذار شاخ و شوخی
Кыта 321ای جهان داوری که دوران راعهد نامهٔ بقا فرستادی
Кыта 325طبع روشن داشت خاقانی، حوادث تیره کردور نکردی، خاطر او نور پیوند آمدی
Кыта 327گر دیده یک اهل دیده بودیدل مژده پذیر دیده بودی
Кыта 331رو که سوی راستی بسیج نداریمایه به جز طبع پیچ پیچ نداری
Кыта 333صدرا تو را جلالت اسکندر است لیکخضری که آب علم ز بحر یقین خوری
Кыта 334رضیت بما قسم الله لیو فوضت امری الی حالقی
Кыта 336بس کن از سودای خوبان داشتن خاقانیاکز سر سودا خرد را در سر آرد خیرگی
Кыта 340چراغ کیان کشته شد کاش منبه مرگش چراغ سخن کشتمی
Кыта 344عالمی بس دیو رای است ارنه مننام حور مه نقابش کردمی
Кыта 345اهل بایستی که جان افشاندمیدامن از اهل جهان افشاندمی
Кыта 346چشمهٔ خون ز دلم شیفتهتر کس را نیخون شو ای چشم که این سوز جگر کس را نی
Кыта 349صانعا شکر تو واجب شمرمکه وجود همه ممکن تو کنی
Кыта 351اهل بغداد را زنان بینیطبقات طبقزنان بینی
Кыта 355مِرفَق دهم به حضرت صاحب قصیدهایخوشتر ز اشک مریمی و باد عیسوی
Кыта 359بس کن خاقانیا ز مدحت دونانتا ز سگان جان شیر شرزه نجویی
Тарджибанд 1جام ز می دو قله کن خاص برای صبحدمفرق مکن دو قبله دان جام و صفای صبحدم