Хагани Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ز دلت چه داد خواهم که نه داور منیز غمت چه شاد باشم که نه غمخَور منی
Касыда 35نه به دولت نظری خواهم داشتنه ز سلوت اثری خواهم داشت
Касыда 105در جهان کس نیست اندوه جهان کس مخورکوس عزلت زن دوال رایگان کس مخور
Касыда 107صبح ز مشرق چو کرد بیرق روز آشکارخنده زد اندر هوا بیرق او برقوار
Касыда 159نطع بگسترد عشق پای فرو کوب هانخانه فروشی بزن آستیی برفشان
Касыда 162تا رقم حسن تو زد آسماننامزد عشق تو آمد جهان
Касыда 165ای نایب عیسی از دو مرجانوی کرده ز آتش آب حیوان
Касыда 171زین بیش آبروی نریزم برای نانآتش دهم به روح طبیعی به جای نان
Касыда 201ای با دل سودائیان عشق تو در کار آمدهترکان غمزت را به جان دلها خریدار آمده
Рубаи 32گر عهد جوانی چو فلک سرکش نیستچندین چه دَوَد که پای بر آتش نیست
Рубаи 39مسکین تن شمع از دل ناپاک بسوختزرین تنش از دل شبهناک بسوخت
Рубаи 70عشقی که ز من دود برآورد این استخون میخورم و به عشق درخورد این است
Рубаи 80آن نرگس مخمور تو گلگون چون است؟بادام تو پستهوار پر خون چون است؟
Рубаи 103خواهند جماعتی که تزویر کننداز حیله طریق شرع تغییر کنند
Рубаи 124آن تن که حساب وصل میراند نماندو آن جان که کتاب صبر میخواند نماند
Рубаи 126جانان شد و دل به دست هجرانم دادهجر آمد و تبهای فراوانم داد
Рубаи 128در راه تو گوشم از خبر باز افتاددر وصل تو چشمم از نظر باز افتاد
Рубаи 133بخت ار به تو راه دادنم نتواندباری ز خودم خلاص دادن داند
Рубаи 137زلف تو بنفشه ار غلامی فرمودزین روی بنفشه حلقه در گوش نمود
Рубаи 150خاقانی امید بر تو بیشی نکندکس بر تو به گاه عهد پیشی نکند
Рубаи 156تا زخم مصیبت دل خاقانی آزرداز نالهٔ او جهان بنالید به درد
Рубаи 161آن شب که دلم نزد تو مهمان باشدجانم همه در روضهٔ رضوان باشد
Рубаи 184خاقانی رو چو سیر عریان وش باشتو تو چو پیاز و دل پر از آتش باش
Рубаи 198از صحبت همدمان این دور خلافگویم سخنی اگر نگیری به گزاف
Рубаи 204از آتش عشق آب دهانم همه سالدر آب چو آتش به فغانم همه سال
Рубаи 226بر فرق من آتش تو فشانی و دلمبر رهگذر غم تو نشانی و دلم
Рубаи 228سروی است سیاه چرده آن ماه تمامبر آب دو عارضش خطی آتش فام
Рубаи 233بیآنکه بدی به جای آن مه کردمیا هیچ گنه نعوذبالله کردم
Рубаи 238از حلقهٔ زلف تو سر افکندهترموز جرعهٔ جام پراکندهترم
Рубаи 245روز از پی هجر تو بفرسود دلمشب در پی روز وصل نغنود دلم