Хагани Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
آن شب که دلم نزد تو مهمان باشدجانم همه در روضهٔ رضوان باشد
Рубаи 179ای نیش به دل زین فلک سفله نوازوی شیشهٔ عشرت شکن شعبده باز
Рубаи 186ای گشته به نور معرفت ناظر خویشآشفته مکن به معصیت خاطر خویش
Рубаи 198از صحبت همدمان این دور خلافگویم سخنی اگر نگیری به گزاف
Рубаи 228سروی است سیاه چرده آن ماه تمامبر آب دو عارضش خطی آتش فام
Рубаи 233بیآنکه بدی به جای آن مه کردمیا هیچ گنه نعوذبالله کردم
Рубаи 238از حلقهٔ زلف تو سر افکندهترموز جرعهٔ جام پراکندهترم
Рубаи 250ای سلسلهٔ زلف تو یکسر جنباندیوانه شدم سلسله کمتر جنبان
Рубаи 254بیداد براین تنگدل آخر بس کنای ظالمِ ده رنگ دل آخر بس کن
Рубаи 261تا گشت سر کوی مغان منزل منحل گشت به یمن عشق هر مشکل من
Рубаи 300یاران جهان را همه از که تا مهدیدیم به تحقیق در این دیه از ده
Рубаи 316ای یافته از فضل خدا تمکینیگاهی که شود دچار با مسکینی
Рубаи 328گر یک دو نفس بدزدم اندر ماهیتا داد دلی بخواهم از دلخواهی
Кыта 61نسبت از علم گیر خاقانیکه بقا شاخ علم را ثمره است
Кыта 142ای روح صفات اهرمن بندوی نوک سنان آسمان رند
Кыта 145هرکه را غره کرد دولت نیزغدر آن دولتش هلاک رساند
Кыта 171خاک بر سر پاش خاقانی و در خون خسب از آنکزیر خاک است آنکه از خاکت به مردم کرده بود
Кыта 242آرزو بود نعمتم لیکناز خسانِ زَمَن نپذرفتم
Кыта 255من این دو لفظ مثل سازم از کلام عوامبه قوت آنکه ز هر شوخ چشمم آید خشم
Кыта 256با دلم چشم از نهان میگفت کز مرگ عمادتا کی آب چشم پالائی که بردی آب چشم
Кыта 283یارب ز حال محنت خاقانی آگهیدر حال او به عین عنایت نگاه کن
Кыта 297زری که نقد جوانی است گم شد از کف عمردر این سراچهٔ خاکی که دل خرابم ازو
Кыта 312پسر، خاندان را بود خانهدارچو جان پدر شد به دیگر سرای
Кыта 318کوهکن در عشق شیرین غیرتی گر داشتینقش شیرین را به چشم دیگران نگذاشتی
Кыта 320گفتی که سپاس کس مبر بیشکز دهر به بخت نیک زادی
Кыта 341خاقانیا! مسیح دما! زین خراس دهرنانت جوین چراست سخنهات گندمی
Кыта 342باور نکردمی که رسد کوه سوی کوهمردم رسد به مردم، باور بکردمی
Кыта 361نیست سالم دو ده ولی به سخننُه فلک یک جوان ندیده چو من
Газель 3خوش خوش خرامان میروی، ای شاه خوبان تا کجاشمعی و پنهان میروی پروانه جویان تا کجا؟
Газель 37من ندانستم که عشق این رنگ داشتوز جهان با جان من آهنگ داشت