Хагани Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
شور عشق تو در جهان افتادبیدلان را به جان زیان افتاد
Газель 203بوی وفا ز گلبن عالم نیافت کستا اوست اندر او دل خرم نیافت کس
Газель 204مه نجویم، مه مرا روی تو بسگل نبویم، گل مرا بوی تو بس
Газель 213نه رای آنکه ز عشق تو روی برتابمنه جای آنکه به جوی تو بگذرد آبم
Газель 245چون تلخ سخن رانی تنگ شکرت خوانمچون کار به جان آری جان دگرت خوانم
Газель 251به صفت، عاشق جمال توایمبه خبر، فتنهٔ خیال توایم
Газель 256من در طلب یارم ز اغیار نیندیشمپایم به سر گنج است از مار نیندیشم
Газель 271از گلستان وصل نسیمی شنیدهامدامن گرفته بر اثر آن دویدهام
Газель 274برون از جهان تکیه جایی طلب کنورای خرد پیشوایی طلب کن
Газель 275سوختم چون بوی برناید ز منوآتش غم روی ننماید ز من
Газель 278دلا با عشق پیمان تازه گردانبرات عشق بر جان تازه گردان
Газель 279رخش حسن ای جان شگرفی را به میدان درفکنگوی کن سرها و گوها را به چوگان درفکن
Газель 287روی است بهنامایزد یا ماه تمام است آنزلف است تعالیالله یا تافته دام است آن
Газель 294تو چه دانی که از وفا چه نمودم به جای توعلم الله که جان من چه کشید از جفای تو
Газель 295سینه پُر آتشم چو میغ از توچهره پُر گوهرم چو تیغ از تو
Газель 314ای چشم پر خمارت دلها فگار کردهوی زلف مشکبارت جانها شکار کرده
Газель 332جان بخشمت آن ساعت کز لب شکرم بخشیدانم که تو ز آن لبها جانی دگرم بخشی
Газель 372چه کرد این بنده جز آزادمردیکه گرد خاطر او برنگردی
Газель 373مرا تا جان بود جانان تو باشیز جان خوشتر چه باشد آن تو باشی
Касыда 36تا دل من دل به قناعت نهادملک جهان را به جهان بازداد
Касыда 42صبح چو کام قنینه خنده برآوردکام قنینه چو صبح لعلتر آورد
Касыда 52دیر خبر یافتی که یار تو گم شدجام جم از دست اختیار تو گم شد
Касыда 65گوئیی کز عشق او یک شهر جان افشاندهاندزر و سر بر عشوهٔ آن عشوهدان افشاندهاند
Касыда 69دشت موقف را لباس از جوهر جان دیدهاندکوه رحمت را اساس از گوهر کان دیدهاند
Касыда 190در کام صبح از ناف شب مشک است عمدا ریختهگردون هزاران نرگسه از سقف مینا ریخته
Рубаи 16طوطیدم دینارنشان است آن لبغمّاز و دوروی از پی آن است آن لب
Рубаи 52ملاح که بهر ماه من مهد آراستگفتی کشتی مرا چو کشتی شد راست
Рубаи 108در مسلخ عشق جز نکو را نکشندلاغر صفتان زشت خو را نکشند
Рубаи 180ای زلف بتم به شب سیاهی ده بازوی شب شب وصل است دژم باش و دراز
Рубаи 205بنمود بهار تازه رخسار ای دلبر باد نهاده باده پیش آر ای دل