Кыта 1

مرا شاه بالایِ خواجه نشانده استاز آن خواجه آزرده برخاست از جا

Хагани Ширвани2 мин
Кыта 3

همه کارم ز دور آسمانیچو دور آسمان شد زیر و بالا

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 4

من که خاقانیم به منت شاهپشت خم کرده‌ام ز بار عطا

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 5

خاقانیا به جاه مشو غره غمروارگر خود به جاه بهمن و جمشیدی از قضا

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 6

کبوتر حرم آمد ز کعبهٔ سعدابشاره داد چو دلالهٔ عروس سبا

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 13

شروان به باغ خلد برین ماند از نعیمکز باغ خلد نوبر نعما رسد مرا

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 17

نظاره کنان به روی خوبتچون درنگرند از کران‌ها

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 26

کو آنکه نقد او به ترازوی هفت چرخشش دانگ بود راست بهر کفه‌ای که سخت

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 38

دوستکانی داد شاهم جام دریا شکل و منخوردم آن جام و شکوفه کردم و رفتم ز دست

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 39

به خدائی که در ره عدلشبندگان را هزار آفت‌هاست

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 72

خاقانیا قبول و رد از کردگار دانزو ترس و بس که ترس تو پا زهر زهر اوست

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 75

نظیر سعد اکبر میرگشتاسبکه جای سعد اصغر زخمهٔ اوست

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 76

شاها معظّما ملکُ‌الشّرق خسرواتو حیدری و حرزِ کیان ذوالفقارِ توست

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 80

خاقانی از حدیث زمانه زبان ببستکز هرچه هست به ز زبان کوتهیش نیست

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 86

دی جدل با معطلی کردمکه ز توحید هیچ ساز نداشت

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 95

شب که مثال مه ذی‌الحجه دیدصورت طغراش ز مه برکشید

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 98

مرد باید که چون هنر ورزدبحر باشد که امتحان ارزد

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 114

خاقانی را مپرس کز غمایام چگونه می‌گذارد

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 119

خاقانیا به سوک خراسان سیاه پوشکه اصحاب فقه گرد سوادش سپاه برد

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 127

آه و دردا که شبیخون اجلدر زد آتش به شبستان اسد

Хагани Ширвани3 мин
Кыта 129

زخم بر دل رسید خاقانیتا خود آسیب بر خرد چه رسد

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 133

سپهر مکارم صفی کز صفاتشکدورت نصیب روان عدو شد

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 140

خبر برآمد کان آفتاب شرع فرو شدهزار آه زهرک آن خبر شنود برآمد

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 144

خدای داند معنی میان نطفه نهادنبه دست مرد جز این نیست کآب نطفه براند

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 148

های خاقانی تو را جای شکر ریز است و شکرگر دهانت را به آب زهرناک آکنده‌اند

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 151

شهر زوری گدا بود خاصهکش به بغداد پرورش کردند

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 155

می‌سزد قبلهٔ خاقانی از آنکه صفات می پیوست کند

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 176

ای امیر امرای سخن و شاه سخابه سخن مثل عطارد به سخا چون خورشید

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 196

گر کهان مه شدند خاقانیتو در ایشان به مهتری منگر

Хагани Ширвани1 мин
Кыта 221

تا به خط شط ارجیش درنگ است مرابحر ارجیش ز طبعم صدف افزود صدف

Хагани Ширвани1 мин