Хагани Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
بر سر من نامده است از تو جفاجویتردر همه عالم توئی از همه بدخویتر
Газель 194رحم کن رحم، نظر بازمگیرلطف کن لطف، خبر بازمگیر
Газель 216بر سریر نیاز میغلطمبر چراگاه ناز میغلطم
Газель 233یک نظر دوش از شکنج زلف او دزدیدهامزیر هر تار شکنجی صد جهان جان دیدهام
Газель 243گفتم به ری مراد دل آسان برآورمز آنجا سفر به خاک خراسان برآورم
Газель 252امروز دو هفته است که روی تو ندیدمو آن ماه دو هفت از خم موی تو ندیدم
Газель 260نزل عشقت جان شیرین آورمهدیهٔ زلفت دل و دین آورم
Газель 266دست از دو جهان کشیده خواهمیک اهل به جان خریده خواهم
Газель 267ز باغت بجز بوی و رنگی نبینمخود آن بوی را هم درنگی نبینم
Газель 268ز باغ عافیت بوئی ندارمکه دل گم گشت و دلجویی ندارم
Газель 270دارم سر آنکه سر برآرمخود را ز دو کون بر سر آرم
Газель 272دلا رازت برون نتوان نهادنقدم در موج خون نتوان نهادن
Газель 273خرمی کان فلک دهد غم داندل که با غم بساخت خرم دان
Газель 288تا مرا سودای تو خالی نگرداند ز منبا تو ننشینم به کام خویشتن بیخویشتن
Газель 299پشت پایی زد خرد را روی تورنگ هستی داد جان را بوی تو
Газель 301بستهٔ زلف اوست دل، ای دل از آن کیست اوخستهٔ چشم اوست جان، مرهم جان کیست او
Газель 320غم بنیاد آب و گل چه خوریدم گردون مستحِل چه خوری
Газель 323خاکِ بَغداد، در آبِ بَصَرَم بایستیچشمهٔ دجلِه میانِ جگرَم بایستی
Газель 330زرهِ زلف بر قبا شکنیآه در جان آشنا شکنی
Газель 335گلی از باغ وفا آمدهایخود خس و خار نما آمدهای
Газель 344گر زیر زلفبند او باد صبا جا یافتیصد یوسف گم گشته را در هر خمی وایافتی
Газель 357بانگ آمد از قِنینه کهآباد بر خرابیدریاب کار عشرت گر مرد کار آبی
Газель 358دلم که مرغ تو آمد به دام باز گرفتینه خاک تو شدم از من چه گام باز گرفتی
Газель 388ماهی که مه از قفای او بینیخورشید ز روی و رای او بینی
Газель 399دیوانه شوم چون تو پریوار نماییدر سلسلهٔ زلفِ پری، مار نمایی
Касыда 1جوشن صورت برون کن در صف مردان درآدل طلب کز دارِ ملکِ دل توان شد پادشا
Касыда 30رستم و بهرام را بهم چه مصاف استاین دو خلف را بهم چه خشم و خلاف است
Касыда 41خسرو بدار ملک جم ایوان تازه کرددر هشت خلد مملکه بستان تازه کرد
Касыда 43آن مه نو بین که آفتاب برآوردغنچهٔ گل بین که نوبهار درآورد
Касыда 49تشنهٔ دل به آب مینرسددیده جز بر سراب مینرسد