Mən bilməz idim bəxtdə bu nikbət olurmuş,İzzət dönüb axır belə bir zillət olurmuş,Çərxin, əcəba, seyri də min babət olurmuş,Millət ayılıb talibi-hürriyyət olurmuş,Millətdə də, yahu, belə bir qeyrət olurmuş?!

Yalqız, nə deyim, getdi mənim millət əlimdən,Torpaq başıma, çıxdı bütün izzət əlimdən!

Təbrizdə gər olmuş idim cüm’ə imamı,Gizlin ki, deyil, yaxşı bilir mətləbi hamı,Pul ilə satın almış idim mən bu məqamı,Uydurmuş idim kəndimə bilcümlə əvamı,Əbd etmiş idim şəhrdə hər püxtəni, xamı,

Xud, mən nə bilim sübh dönüb şam olacaqmış,İranda da hürriyyəti-islam olacaqmış?!Tədric ilə salmışdım ələ bunca dehatı,Bir parça çörək nökəri etmişdim elatı,Artırmış idim məzrəəni, ilxını, atı,

Rəncbər eləmişdim özümə çöllünü, tatı,Dərkar idi xeyrimdə ümumin hərəkatı,

Birdən-birə getdi hamı kərrü fərim, ey vay!Çıxdı boşa sərvət qazanan əllərim, ey vay!Təbrizdə rahət yeyib, asudə doyardım,Mö’minləri hər töhmətə olsaydı qoyardım,Hər axmağı, xamı quzu cildində soyardım,

Həq söz deyənin canın alıb, çeşmin oyardım,Neylərdim edərdim, necə rəng olsa boyardım,

Səd heyf, gözəl hökmi-şəriət tələf oldu!Qanuni-əsasi də bir əngəl kələf oldu!Bilməm arılar mənzilinə kim çöp uzatdı,İllərcə təğafüldə yatan xəlqi oyatdı,Fitnə ağacın əkdi, evim qəmlərə batdı,

Mən hərçi çalışdım ki, kəsəm, qol-budaq atdı,Əhli-qərəz öz istədiyi mətləbə çatdı;

Əhkami-şəriət dəxi bir kar görərmi?Bundan sora bir buğda da anbar görərmi?Lal olsa nolur Mirzə Cavadın dili, ey kaş!Ta ağzın açıb eylədi hər gizli sözü faş!Bir yanda yığıb Mirzə Hüseynbaşına yoldaş,

Cığ-mığ edib axır başıma saldıla bir daş,Təbrizdə ta oldu bərəngixtə pərxaş,

İndi həsəbülxahişi-əhli-həsəd oldum,Bir dadrəsim olmadı, xaric-bələd oldum!Divanə edibdir məni Təbriz xəyalı,Məclisdə təvazö’dəki nimxiz xəyalı,Mətbəx iyi, süfrə qəmi, dəhliz xəyalı,

Sədri düyünün buyi-fərəhbiz xəyalı,Qəndablə pür kaseyi-ləbriz xəyalı,

Bir də o gözəl günləri, ya rəb, görərəm mən?!Bu xam xəyalı edib axır ölərəm mən?!

Ya rəb, nola bir də edəm ol şəhri ziyarət,Naz ilə xüramə gələm, – arxamda cəmaət!Gördükdə məni yol verə bu əhli-vilayət,Tə’zim edə, baş endirə, qol bağlaya millət,Bir kimsədə bir söz deməyə olmaya cür’ət,Ə’yanları dindirsəm edə fəxrü mübahat;

Heyhat və heyhat və heyhat və heyhat!!!Get yat və get yat və get yat və get yat!!!

Не знал я, что горю наступит черед,Что счастье нежданно бедой предстает,Что может судьба так ускорить свой ход,Что волю потребовать может народ,Что сила такая в народе живет!Я власть над народом - беда! - потерял,Величье свое навсегда потерял.Невежды рабами спешили за мной -И юный, и тот, кто намазался хной,Хоть не коронован, но правил страной.Все знают прекрасно, какою ценойДостался мне райский кусочек земной.Нет, вашей свободы никак я не ждал!Что день превратится во мрак, я не ждал.Ах, сколько имений ко мне перешло!За крохи склонил я народа чело.И пашен и стад я умножил число.Сумел не одно я заставить селоТрудиться, чтоб счастье мое возросло.И всё это - вникните! - прах, пустота!В душе - пустота, и в руках - пустота.Пируя в Тавризе, я в жире увяз,И в страхе дрожали, заслышав мой глас,И нес мне доверчивый хлеба запас.Строптивых лишал я то жизни, то глаз.Бесстыдно окраску менял я не раз.Народ - пусть он сгинет! - мой сад погубил,Меня конституции яд погубил.Не знаю, кто рой этих пчел раздразнил,Родил у народа дремавшего пыл?Кто буйное дерево распри взрастил? -Рубил я, но выбился только из сил!Безумный мятежник мечты воплотил!Вернется ль к владыкам весна, не дождусь.В амбары мои ни зерна не дождусь.Мирзе бы Джаваду отрезать язык:Все тайны мои он раскрыл, еретик.С Мирзою-Гусейном, что к сплетням привык,Болтали друзья - и урон мой велик!В Тавризе война показала свой лик:Я изгнан - и сердцу так больно теперь,А зависть - победой довольна теперь!Мечтою о доме мой ум поврежден:Там всюду встречал я привет и поклон,Там - запахи кухни, посуды там звон,Шербет в пиале, навевающий сон!Там рисом садри я бывал опьянен!Те дни!.. Проживу ли я, боже, без них?Иль встречу я смертное ложе без них?О боже, что, если такое придет:Вот я возвращаюсь. Мне вторит народ!Мне каждый с почтеньем дорогу дает,Ладони в поклоне слагает, - почет!И в страхе замкнулся у каждого рот!Я знатных учу - и гордятся они!Увы и увы - не вернутся те дни!Поди и засни, и засни, и засни!

ОригиналWikisource (откроется в новом окне)CC BY-SA 4.0

ПереводчикПереводчик не указан, 1983azeribooks.narod.ru (откроется в новом окне)

ПримечаниеПереводчик на странице не указан (в сборнике 1983 г. представлены переводы нескольких переводчиков, в том числе П. Панченко, С. Васильева, Ч. Гусейнова и других, но на веб-тексте переводчик каждого стихотворения не назван), по изданию: Мирза Алекпер Сабир. Избранные произведения. Издательство «Советский писатель», 1983. Текст с сайта azeribooks.narod.ru (https://azeribooks.narod.ru/poezia/sabir/sabir_izbrannoe.htm), набран с печатного издания и не вычитан.

Предложите перевод

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О родине