Nəbi Xəzriyə
Həyətdə sızlayır Eldar şamları,Dinləyəni kimdi, anlayanı kim...O ana, o bacı, ömrün baharıƏlçatmaz olubdur, Nəbi müəllim!
Quruyur həyətdə ağaclar tək-tək,Qəlbimi göynədən vida səsidir.Ata yurdlarını kimsəsiz görməkDünyanın ən qəmli mənzərəsidir.
Əlində əsirik xatirələrin,Qar yağır, ağardır ömrümüzü qış.Keçmişlə arada uçurum dərin,Geriyə dönməyə körpü qalmamış.
Bu ağac dirildi, bu ot dirildi,Ancaq hamısının üzündə kədər.Evlər sahibinin kölgələridir,Sahibi getdisə yetimdi evlər!
Çiçəklər bacıtək ürəyi çəkir,Ürəyi günəşlər yer əsiridir.Bu evlər adicə ocaq deyil ki,Ana nəfəsinin heykəlləridir.
Yaş artır – hey dolur boşalır gözlərÇığırlar yol olub qayıdır yurdaDöyür pəncərəni İllər-SahillərVətən də burdadı, Qürbət də burda
Bir az unutqandı millət neynəyək,Bu gün aldığını sabah unudurŞeir də bağçada əkilən çiçəkQoxlayıb atmaq da yer qanunudur.
Şairələr – dünyanın ilk səyyahları,Bu yer nemətləri ona oyuncaqŞairələr, dünyanın söz allahlarıAna həvəsinin quludur ancaq!
Xırdalan, 30.I.1992
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/sabir-rustemxanli-nebi-xezriye
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Bir rəsmi məclisdə ana dilimizdə kəlmə kəsən olmadı. Təkcə təbrikə gələn uşaqlardan biri iki bənd şeir dedi...*Boynu qalstuklu körpə çiçəyim,
Yığıblar üzümüzüÇingiz Əlioğlu və Nüsrət Kəsəmənliyə*Qaymaq bağlayan kimi
Özünü öymürBulaq nəğmə deyir,sözünü öymür.
Yurdumun qismətiBütün sevinclərin bir üzü kədər,Bütün ağ günlərin bir üzü qara.
Стихи других поэтов · О природе
لاله را کرد ابر آزاری پر از لؤلؤ دهن
Bir nigari-novbaharın gül camalın istərəmBir nigari-novbaharın gül camalın istərəm,Lölöyi-tər tək camalı üzrə xalın istərəm,
Bahar oldu, könüllər şad olan mövsümdü, yarım yoxBahar oldu, könüllər şad olan mövsümdü, yarım yox,Başımda nəşeyi-mey, əldə cami-xoşgüvarım yox.
GəlinSaldı ol qönçə dəhanın məni sevdaya gəlin,Necə ki gül yanağı bülbülü qovğaya gəlin,