Yalançı çoban
Bir çoban bir gün etdi dağda haray:“Canavar var, - dedi, - gəlin, ey vay!”
Əhli-qəryə yüyürdü dağ tərəfə,Getməsin ta qoyun, quzu tələfə.
Bunları müztərib görüncə çobanGülməyə başlayıb dedi : “Yalan,
Siz bunu sanmayın həqiqətdir,Damağım gəldi, bir zərafətdir!”
Binəvalar qayıtdı; leyk çobanYenə bir gün dağ üzrə qıldı fəğan:
“Canavar var!” - deyə bağırdı yenə,Qəryə əhlin kömək çağırdı yenə.
Kəndçilər etdilər dübarə hücum,Yenə oldu yalanlığı məlum.
Doğrudan bir zaman bəəzmi-şikarQoyuna gəldi bir neçə canavar.
Hərçi dad eylədi çoban, yahu!Eşidənlər dedi: yalandır bu!
Bu səbəbdən hərayə getmədilər,Ona heç etina da etmədilər.
Canavarlar yedi bütün qoyunu,İştə, oğlum, yalançılıq oyunu!
Bax, yalançı tanindi cünki çoban,Doğru derkən sözü göründü yalan.
Hərgiz, oğlum, yalan demə ki, XudaDust tutmaz yalançının əbəda!
Həm də xəlq içrə hörmətin olmaz,İzzətin, qədrü qiymətin olmaz.
“Evi yandı yalançının, - derlər, -Ona bir kimsə etmədi bavər”.
Один чобан на помощь звал в горах:«Ой, волки! Ой! Скорее на яйлаг!»Сельчане в горы с палками спешат,Чтоб уберечь овечек и ягнят.Увидя, как бегут они, скользяНад пропастью, чобан сказал: «Друзья!Всё стадо цело, да и сам я цел:Я лишь над вами пошутить хотел».Ушли сельчане. А чобан опятьОднажды в полдень стал с горы кричать:«Спасите! Волки!..» И опять сельчан,Потехи ради, обманул чобан.Но вот и впрямь, оскалив хищно пасть,Решили волки на овец напасть.И сколько ни кричал, ни звал чобан,Все думали, что снова ждет обман!Никто ему не захотел помочь,И люди молча уходили прочь.А волки разобрали всех овец...Итак, мой сын! Вот повести конец:Когда в народе лживым прослывешь,Тогда и правду все сочтут за ложь.Не лги вовеки! Ведь родной народЛгунов и за сынов не признает!И не для них любовь его, хвала.У лживого и дом сгорит дотла!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/sabir-yalanci-coban
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Когда любимая уйдет, с тоской во взоре мне стоять.В душе желанья сохранив, всю жизнь в позоре мне стоять.
ŞikayətСлушай, нас до этих дней уважал всегда народ:Люди кланялись молле, где он, бедный, ни пройдет.
TəbaətSərmayeyi-irfanı nasıl kəsb edər insan?Təhsili ülum ilə olur rütbeyi-irfan
Təbib ilə xəstəОднажды к врачу обратился больной:«Ах, доктор, не знаю, что нынче со мной!
Стихи других поэтов
Yoxdur aləmdə o şuxi-məhi-tabanə əvəz,Səri-kuyidir onun rovzeyi-rizvana əvəz.
Təcnis: Nazlı yara dərdi-dilim yazmağaNazlı yara dərdi-dilim yazmağa,Nə bir kağız tapdım naqaləmindi,
Sənin xatirinəNə yazsam sevgidən yazır,Qələm, sənin xatirinə.
SualAləm, səndən mən bir xəbər alayım,Cənnətin çırağı nə içindədir?