تا سپهر کبود سیارستسینه آیینه دار زنگارست

گوشه امن، سینه هدف استپله عافیت سر دارست

سبزه در دست و پای افتاده استخار، بالانشین دیوارست

خر عیسی به گل فرو رفته استدور دجال برق رفتارست

خاکساری حصار عافیت استکوتهی پشتبان دیوارست

اعتبار از میان چو برخیزدبیضه مور، مهره مارست

از تف آه آسمان سیرمکهکشان همچو نبض بیمارست

دهن صبح پر ز خون شفقچون نگردد، که راست گفتارست

دام گردون به خاک پوسیده استیک رم آهوانه در کارست

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. تو ملایم نگشته ای صائبورنه سیر سپهر هموارست

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О судьбе