نرگس از دور به آن چشم نگاهی داردوقت گل خوش که عجب طرف کلاهی دارد

سر سودازدگان را سبک از جای مگیرکاین کدو چون خم می پشت و پناهی دارد

دست ارباب دعا را مکن از دولت دورکاین چراغی است که از دست پناهی دارد

برق تازان به صف خرمن ما می آیدهر که در سینه گمان شعله آهی دارد

صید بیمار گرفتن ز جوانمردی نیستور نه بر چشم تو دل حق نگاهی دارد

تار و پود نفس ما ز نظام افتاده استداغ شمعیم که سر رشته آهی دارد

کعبه هر چند که در مد نظر افتاده استهر که را می نگری چشم به راهی دارد

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. صائب از چشم سخنساز ندارد ذوقیگرد آن چشم که رم کرده نگاهی دارد

Çəkilib bir yana nərgiz də baxar gözlərinə,Gəldi gül fəsli, çələng qoy başına taç yerinə.

Eşqə düşmüş başa sən ayrı nəzərlə baxma,Mey dolu küpdü havadar o başın hər birinə.

O dua eyləyən əllər çatacaq sərvətə, bil,Bir çıraqtək uzanıblar fələyin göylərinə.

Hər kəsin ki, sinəsindən çıxar o odlu ahı,İldırımtək tökülər mən yazığın xirməninə.

Xəstə ahunu şikar eyləməz heç vaxt səyyad,Gözlərin etdi şikar qəlbimi, rəhm eylə mənə.

Qarışıb sinə dağımla ahımın şölələri,Sanki arğac ilə boy ilmələnib bir-birinə.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Saib, ilham verən o gözdən uzaq düşməginən,Dolan ahu baxışın dövrəsinə bir də yenə.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе