ای که از عالم معنی خبری نیست ترابهتر از مهر خموشی سپری نیست ترا

اگر از خویش برون آمده ای چون مردانباش آسوده که دیگر سفری نیست ترا

سرو از بی ثمری خلعت آزادی یافتجگر خویش مخور گر ثمری نیست ترا

می کند همرهی خضر، بیابان مرگتاگر از درد طلب راهبری نیست ترا

بر شکست قفس جسم ازان می لرزیکه سزاوار چمن بال و پری نیست ترا

بگسل از خویش و به هر خار که خواهی پیوندکه درین ره ز تو ناسازتری نیست ترا

زان به چشم تو بود روی زمین خارستانکه چو نرگس به ته پا نظری نیست ترا

سنگ را می شکند سنگ، ازان مغروریکه درین هفت صدف، هم گهری نیست ترا

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. نیست در بی هنری آفت نخوت صائبشکوه از بخت مکن گر هنری نیست ترا

Aləmi-mənadan, ey ki, xəbərin yoxdu sənin,Susmağından savayı, bir sipərin yoxdu sənin.

Sən də öz aləmini tərk elə, bir çıx kənara,Axı bundan ki müqəddəs səfərin yoxdu sənin.

Yoxdu sərvin bəhəri, gör, nə geyinmişdi fəqət,Qəlbini qəm yeməsin ki, bəhərin yoxdu sənin.

Xızr olar qorxulu səhrada sənin həmsəfərin,Bunu dərd eyləmə bir rahibərin yoxdu sənin.

Zənn edirsən ki, tikanlıqda sənin hər tərəfin,Çünki o qəlbin evində gövhərin yoxdu sənin.

İstəyirsən calaq et güllərini qanqal ilə,Bil ki, bu işdən axır bir səmərin yoxdu sənin.

Sındırıbsan qəfəsi, qorxu düşübdür canına,Göylərə uçmaq üçün balu pərin yoxdu sənin.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Hünərin yoxdusa, Saib, nə öyün bunca belə,Nə özündən həzər et ki, hünərin yoxdu sənin.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе