گر قابل ملال نیم، شاد کن مراویران اگر نمی کنی، آباد کن مرا

ز افتادگی مباد شوم بار خاطرتتا هست پای رفتنی آزاد کن مرا

خواری کشیدگان به عزیزی رسند زودزان پیشتر که یاد کنی یاد کن مرا

گر داد من نمی دهی ای پادشاه حسنیکباره پایمال ز بیداد کن مرا

حیف است اگر چه کذب رود بر زبان تواز وعده دروغ، دلی شاد کن مرا

پیوسته است سلسله خاکیان به همبر هر زمین که سایه کنی، یاد کن مرا

شاید به گرد قافله بیخودان رسمای پیر دیر، همتی امداد کن مرا

پر کن ز باده تا خط بغداد جام منفرمانروای خطه بغداد کن مرا

درمانده ام به دست دل همچو سنگ خودسرپنجه تصرف فرهاد کن مرا

گشته است خون مرده جهان ز آرمیدگیدیوانه قلمرو ایجاد کن مرا

بی حاصلی ز سنگ ملامت بود حصارچون سرو و بید ز ثمر آزاد کن مرا

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. دارد به فکر صائب من گوش، عالمییک ره تو نیز گوش به فریاد کن مرا

Qəm çəkməyə layiq deyiləm, şad elə onda,Viranə əgər etməsən, abad elə onda.

Tapşırma məni xatirata, eyləmə miskin,Yol getməyə var qüvvətim, azad elə onda.

Bəlkə, çatam o qafiləyə, ordadı qəlbim,Hümmətli ağam, layiqi-imdad elə onda.

Ölmüş kimiyəm, yoxdu bədəndə belə qanım,Divanə, – deyib sən yenə icad elə onda.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Dünya eşidir fəryadımı Saibin, ancaqSən də eşidib fəryadımı, yad elə onda.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов