Ey badi-səba, kuyi-həbibə güzər eylə,Hali-dili-zarimi o şahə xəbər eylə.

Qürbətdə pərişanlığımı zülfü qəmindən,Tul eyləmə, ol sərvqədə müxtəsər eylə.

Axır məni-zarı dəri-dilbərdən ayırdın,Ey çərxi-cəfacu, məni az dərbədər eylə.

Ahi-səhərim qübbeyi-əflakə ucaldı,Bu navəki-xunrizdən, ey gül, həzər eylə.

Əgləşməyə ta xaki-rəhi dideyi-qeyrə,Ey göz, tökübən əşk qübarını tər eylə.

Bəsdir mənə bu təlxiyi-hicran, ləbindənGet özgələrin kamını sən pürşəkər eylə.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Səbr eylə dedin, vəslə əlac olmadı, Seyyid,Rəf etməyə bu firqəti fikri-digər eylə.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви