Təbriz zindanında
Zindanda, ah sataşdı gözüm xəstə bir qıza,Dillən! – dedim, o bəxti qara, sönmüş ulduza.Sıxmışdı pəncəsində onu aclıq, ehtiyac,Boğmuşdu doğma körpəsini, qərq olub yasa.Haqqında hökmü məhkəmənin çıxdı çox asan,Qatil ana adıyla ona kəsdilər cəza.Əl dəyməmiş yanında durur “dadlı” bir nahar,Bir parça daş çörək, su dolu çirkli bir kasa.Layla çalırdı sol əlinə körpə zənn edib,Min köhnə dərdimin yarası oldu lap taza.Birdən önündə diz çökərək söylədim: inan,Dincəlmərəm əlimlə bu zindan dağılmasa!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/suleyman-rustem-tebriz-zindaninda
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Şair, vətənə, xalqa gülüstanı bağışla,Dildarına, gəl, bu yeni dastanı bağışla.
OlsunBir adətidir bülbülün hər fəsli-bahardaSorsun “hanı bir yer, bu çəməndən gözəl olsun!”
Qıra bilməzHər kim ki, sevir, sevgidən ölməz,Qəlbimdə coşan telləri heç vaxt
Vətən deyirəmBöyük anam vətənin qarşısında baş əyirəm,Uşaq kimi sevinib şənliyində al geyirəm.
Стихи других поэтов
Gör nə əcayib gülü var Təbrizin,Dil-dil ötən bülbülü var Təbrizin,
OlmuşamNə saatda gəldim dünya evinə,Şum sitarə bəxti bağlu olmuşam.
Əhvalını, ey dil, sənə yarın demədimmiƏhvalını, ey dil, sənə yarın demədimmi?Hər feli xətadır o nigarın, demədimmi?
AğlaramGənə yeni başdan dərdlərə düşdüm,Alışdım, dutuşdum, yandım, ağlaram,