Sevdayi-zülfi-yarə o gündən ki, düşmüşəm
Sevdayi-zülfi-yarə o gündən ki, düşmüşəm,Guya ki, dami-qəflətə möhkəm ilişmişəm.
Bir gecə olmadı, görüm ol mahi-tələti,Sübh açılınca hər gecə kuyini gəzişmişəm.
Əğyarə, bilmədim, dedim öz sirri-eşqimi,Səhv etmişəm bu barədə, xeyli sürüşmüşəm.
Ağzımda indi də var onun təmü ləzzəti,Ol ləli-şəkkər ilə ki, bir yol öpüşmüşəm.
Yansın dilim, o yarə əgər bivəfa desəm,Əmma rəqibdən neçə dəfə eşitmişəm.
Bir səngdil nigari-vəfasızdan ötrü mən,Əğyar ilə o qədr keçən gün söyüşmüşəm.
Yarın vəfasız olmağı, əğyar tənəsi,Vahid, çürütdü ömrümü, candan bezikmişəm.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/vahid-sevdayi-zulfi-yare-o-gunden-ki-dusmusem
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Dinçilər, hazır olun, bir qoca ovbaş gəlib,Bütün əmmaməli meymunlara yoldaş gəlib.
Hüriyyəti-nisvanKeçməz işə bu əsrdə hürriyyəti-nisvan,Qan bir kərə, söz müxtəsər: arvad deyil insan!
Pəh-pəhPəh-pəh, Bakı dönmüş necə gör, xuldi-bərinə,çıx eylə səyahət.
İnşaallahÖlkəmiz mərkəzi-ürfan olar, inşaallah,Oxuyub xalqımız insan olar, inşaallah!
Стихи других поэтов · О любви
Allah, Allah, bu bütün hansı könül xanəsidir?Hansı bir bəxtəvərin sevgili cananəsidir?
On səkkiz yaşında...Çatır son mənzilə ömrün karvanıƏlli il yol gəldik bu səhrada biz.
SüzdürürMəgər yüzə çin salmışdır sərvi-nazXumar gözün nə süzdürür süzdürür
Ey qəmərSən hər gecə, o qəmli meşələrin ardından,Həkimanə baxışla, dünyalara baxırsan...