Şuradan əlim çıxdı...
Şuradan əlim çıxdı, lap oldum evi bərbad,Faş etdi bütün sirrimi mürtəd qızı arvad.
Sədr olmağıma razı idi, məncə, xəlayiq,Məndən bu sayaq yox idi qəti-əlayiq.Ancaq məni arvad bu işə görmədi layiq,Nöqsanımı bir-bir üzümə eylədi tedad,Faş etdi bütün sirrimi mürtəd qızı arvad.
Alçaq bir adam olduğumu anladı hər kəs,İş başına keçməkliyimə vermədilər səs.Birdən-birə tapdandı “hüququm”, nə edim bəs?Yüz dadü fəğan eyləsəm, olmaz mənə imdad,Faş etdi bütün sirrimi mürtəd qızı arvad.
Arvaddan əgər etməsə hər bir kişi nifrət,Hərgiz deyil o həzrəti peyğəmbərə ümmət.Arvaddan həmişə həzər etmiş özü həzrət,Var naqisi-əql olmağına ayələr inşad,Faş etdi bütün sirrimi mürtəd qızı arvad.
Gəldim evə ondan sora seçgi qurtarandək,Aldım əlimə saçlarını əfi ilantək.Vurdum o qədər baş-gözünə qıllı qabantək,Fəryadına kənd əhli gəlib eylədi imdad,Faş etdi bütün sirrimi mürtəd qızı arvad.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/vahid-suradan-elim-cixdi
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Ey zülm evi, tez məhv olacaqsan təməlindən,Övladi-bəşər qurtaracaq qanlı əlindən.
Etməm, gözəlim, kimsəyə bir şikvə qəmindənEtməm, gözəlim, kimsəyə bir şikvə qəmindən,Yansam da, yaxılsam da tükənməz sitəmindən.
Ey gül, səni kim ayrı salıbdır çəmənindən?Ey gül, səni kim ayrı salıbdır çəmənindən?Aç gizli müəmmanı o qönçə dəhənindən.
Dila, minnət çəkincə hər vəfasız aşinalərdənDila, minnət çəkincə hər vəfasız aşinalərdən,Yaxınlaş dərgəhi-həqqə, uzaqlaş bivəfalərdən.
Стихи других поэтов · Сатира
Bir zaman millətimiz alim idi,Bilmirəm noldu ki, yatdı əbədi.
Bu əhldən mehribanlıq görmədimİsmayıl bəy Qutqaşınlıya*Bu əhldən mehribanlıq görəmdim,
Ürəfa marşıЛюбой из нас, считай, гусар-интеллигент:Девиз у нас один - не дрейфь, лови момент,
Sən qanmasanSən qanmasan, eybi yoxdur, utanma,Çünki mən qanıram, mən utanıram.