Qoca qartal
Dağ döşündən qoca qartal,Göy üzünə nəzər saldı.Onun qanı coşdu dərhal,Bir qıy vurub qanad çaldı.
Uçdu qartal iftixarla,Bir ox kimi süzüb getdi.Göydən yerə o vüqarla,Baxıb-baxıb gözdən itdi.
Hava döndü, qopdu külək.Göyün üzü lap qaraldı.Qartal göylə əlləşərəkQanadından lələk saldı.
Əl çəkmədi dəli rüzgar.Qamçıladı o qartalı.Çaxnaşdıqca ağ buludlar,Guruldadı göy qavalı.
Çox əlləşdi o bir zaman,Buludlan aşsın deyə.Sinəsindən açıldı qan,Son dəfəcik mavi göyə.
O həsrətlə baxıb yenə.Bir daş kimi yerə düşdü.Qurban oldu öz eşqinə,Nəcib ruhu göyə uçdu.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/vurgun-qoca-qartal
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Ey dil, gecələr sübhə dəkin yar eşiyində — Əfqanə yetişdik,Rəhmi yox olan kafiri-bimar eşiyində — Sən cana yetişdik,
Təcnisİki mələk xəttat xəttin yazanda,Adın müshəfdə yazmış Yasinə,
SüzdürürMəgər yüzə çin salmışdır sərvi-nazXumar gözün nə süzdürür süzdürür
AğlaramGənə yeni başdan dərdlərə düşdüm,Alışdım, dutuşdum, yandım, ağlaram,